آئيننامه اجراء مفاد تبصره ماده 24 [124]قانون مالياتهاي مستقيم مصوب 28ر12ر1345 راجع به تعيين نصاب حداكثر برايبعضي از هزينههاي قابل قبول در محاسبه درآمد مشمول ماليات مصوب 1347,04,12 با اصلاحات و الحاقات بعدي
ماده 1
نصابهاي معينه در اين آئيننامه براي بعضي از هزينههاي قابل قبول در محاسبه درآمد مشمول ماليات مقرر در ماده 124 قانون مالياتهايمستقيم مصوب 28ر12ر45 كه مستند به مدارك باشد تا حدوديكه تعيين شده است براي تشخيص درآمد مشمول ماليات موديانيكه بايد درآمد آنان براساس دفاتر قانوني تشخيص داده شود قابل محاسبه خواهد بود و مازاد بر آن در محاسبه در آمد مشمول ماليات قابل پذيرش نيست.
ماده 2
هزينههائيكه براي آن نصاب حداكثر تعيين ميشود عبارت است از: 1 - هزينه مسافرت مديران و بازرسان و كاركنان اشخاص حقوقي بخارج از ايران كه بمنظور رفع حوائج مربوط بمؤسسه باشد تا حدود ذيلقابل پذيرش خواهد بود: الف - مسافرت بخارج از ايران در مورد اشخاص حقوقي براي تمام افراد مذكور در فوق جمعاً در هر سال حداكثر بمدت 65 روز بقرار روزيسه هزار ريال بابت هزينه اقامت ولي در مورد شركتها و ساير اشخاص حقوقي كه در امر توليد و صنعت سرمايهگذاري كردهاند حداكثر چهار ماه بقرار روزي سه هزار ريال. ب - مسافرت بخارج از ايران در مورد اشخاص حقيقي براي تمام افراد مذكور در فوق جمعاً در هر سال حداكثر بمدت 24 روز بقرار روزي سههزار ريال بابت هزينه اقامت.
تبصره
مبالغ مذكور در بندهاي الف و ب شامل هزينه پذيرائي در خارج از ايران نيز خواهد بود و خارج از اين مبالغ هزينه ديگري بعنوان هزينهپذيرائي در خارج قبول نخواهد شد. پ - هزينه اياب و ذهاب با وسيله نقليه هوائي يا دريائي يا زميني علاوه بر هزينه اقامت در خارج كه بشرح فوق تعيين شد است نيز قابل پذيرشاست. 2 - پاداش پرداختي مربوط بشغل و بمناسبت خدمت در مؤسسه تا يك برابر حقوق اصلي و مزاياي ماهانه در يكسال قابل قبول است. 3 - عيدي پرداختي بكاركنان در سال تا دو برابر حقوق اصلي و مزاياي ماهانه و حداكثر تا سي هزار ريال و در مورد كارگران بميزانيكه در قانونكار يا قوانين ديگر مربوط بكارگران تعيين شده است يا بعداً خواهد شد قابل قبول است و بهر حال در اين مورد هم حداكثر تا دو برابر حقوق اصلي ومزايا يا دستمزد قابل محاسبه خواهد بود. 4 - مزاياي غير نقدي كاركنان مذكور در شق چهارم بند (ب) ماده 124 قانون بقرار ذيل قابل محاسبه در هزينه است: الف - بابت هزينه مسكن تا پانزده درصد مقرري يا مزد يا حقوق اصلي.
ب
بابت وسيله نقليه با راننده و سوخت يا بدون آنها بقرار پنج هزار ريال در ماه. 5 - هزينههاي جزئي در محل استيجاري مؤسسه كه عرفاً بعهده مستأجر است (مندرج در قسمت آخر شق يكم بند (پ) ماده 124 قانون) تا دهدرصد مالالاجاره سالانه مورد اجاره. 6 - هزينههاي مذكور در شق ششم بند (پ) ماده 124 كه تا حدود ذيل قابل محاسبه است: الف - دلالي حسب مورد و نوع كالاي مورد معامله حداكثر تا دو درصد مبلغ معاملهاي كه حق دلالي به آن تعلق گرفته است.
ب
حقالعمل تا چهار درصدي به اقتضاي نوع و كيفيت معاملهاي كه وسيله حقالعملكار انجام شده است. در صورتيكه قرارداد خاصي در اينمورد بين طرفين وجود داشته باشد بر مبناي نرخ مندرج در قرار داد. 7 - حقالمشاوره پرداختي در صورتيكه براي پرداخت آن بين صاحب كار و مشاور قراردادي منعقد شده باشد طبق قرارداد و الا با ارائه مدركبراي اثبات كار انجام شده كه بموجب آن استحقاق دريافت حق مشاوره حاصل شده است و بهر حال در صورت نبودن قرارداد بابتحقالمشاورههاي مختلف پرداختي بيك يا چند نفر مشاور مجموعاً در سال تا مبلغ سيصد هزار ريال قابل احتساب بهزينه است. 8 - بابت حق حضور در جلسات براي هر شخص تا دو هزار ريال براي هر جلسه. 9-هزينه حسابرسي مالياتي در حدود تعرفه دستمزد حسابداران رسمي مذكور در تبصره 2 ماده 277 قانون مالياتهاي مستقيم هزينه حسابرسي كه مؤسسه براﻯ حصول اطمينان خود و شركاء يا مقاصد ضروري ديگر بعمل ميآورد با توجه بقرارداد در حدود متعارف و به تناسب كار انجام يافته قابل قبول خواهد بود و بهر حال در يكسال مالياتي هزينه هر يك از اين دو نوع حسابرسي فقط يكبار جزء هزينههاي قابل قبول پذيرفته ميشود. 10 - بابت هزينه تبليغات مذكور در شق يازدهم بند (پ) ماده 124 قانون بقرار ذيل: الف - هزينه تبليغات براي ساخت كالائي كه توليد آن در دوره مالي آتي است از تاريخ شروع به فروش به فروش به اقساط مساوي ظرف 5 سالمستهلك خواهد شد. پرداخت هزينه تبليغات در سال اول بهرهبرداري همان كالا 50% بهاي خالص فروش همان محصول قابل قبول در هزينه توليد است. پرداخت هزينه تبليغات در سال دوم بهرهبرداري همان كالا50% بهاي خالص فروش همان محصول قابل قبول در هزينه توليد است. پرداخت هزينه تبليغات در سال سوم بهرهبرداري همان كالا 20% بهاي خالص فروش همان محصول قابل قبول در هزينه توليد است. پرداخت هزينه تبليغات در سال چهارم و بعد بهرهبرداري همان كالا 10% بهاي خالص فروش همان محصول قابل قبول در هزينه توليد است.
ب
درباره واردكنندگان كالا از خارج و صاحبان مشاغل ديگر كه كارشان خريد و فروش كالا است تا 5ر7% درصد فروش.
پ
نسبت بسينماها تا 3 درصد فروش بليط پس از وضع عوارض.
ت
در مورد ساير مشاغل تا سه درصد درآمد ناويژه قابل قبول است. تبصره - هزينههاﻯ تبليغات در موارد مذكور در اين بند در صورتي جزو هزينههاﻯ قابل قبول در تشخيص درآمد مشمول ماليات پذيرفته ميشود كهدرصدي از آن بمصرف مطبوعات رسيده باشد . درصد مذكور در اين تبصره از طرف وزارت اطلاعات و وزارت اقتصاد تعيين و اعلام خواهد شد. 11 - نصاب يك برابر و نيم حداكثر مدت استهلاك مقرر در تبصره يكم جدول استهلاكات مصوب 47.2.22 كميسيون دارائي مجلس شوراي مليفقط ناظر بمواردي است كه مدت مقرر در آئيننامه مذكور كمتر از مدت استهلاكي باشد كه مطابق مقررات سابق بر مبناي نرخ معموله قابل استهلاكبوده است. آئيننامه فوق مشتمل بر دو ماده و يك تبصره در تاريخ روز چهارشنبه دوازدهم تير ماه يكهزار و سيصد و چهل و هفت بتصويب كميسيون دارائيمجلس شوراي ملي رسيده باستناد تبصره ماده 124 قانون مالياتهاي مستقيم مصوب 1345.12.28 قابل اجرا ميباشد. رئيس مجلس شوراي ملي – مهندس عبدالله رياضي