مالكيني كه مساحت اراضي مزروغي [مزروعي] آنان در مناطق مختلف كشور از ميزان مساحتهاي مندرج در جدول زير تجاوز نكند ميتوانند طبقتبصرههاي 1 و 2 ماده 22 قانون اصلاحات ارضي حقوق زارعين ملك خود را بتراضي خريداري و شخصاً مورد بهرهبرداري قرار دهند و يا بيكي ازطرق قانوني ديگر عمل نمايند. در صورتيكه اراضي مزروعي مالك از مساحتهاي مندرج در اين ماده تجاوز نمايد مالك ميتواند تا مساحتهاي زير به ترتيبي مندرج در اينماده مورد عمل قرار دهد و نسبت بمازاد موظف است فقط بر طبق بندهاي الف و يا ب ماده 1 از مواد الحاقي بقانون اصلاحات ارضي عمل كند. در صورت اختلاف بين مالكين و زارعين رأي سازمان اصلاحات ارضي قاطع خواهد بود.
1
اراضي شاليزار استانهاي گيلان و مازندران بيست هكتار.
2
حومه شهرهاي تهران - ورامين - دماوند - شهر ري - شميران - كرج سي هكتار
3
ساير اراضي و دهات تابع شهرستانهاي مذكور در بند 2 هفتاد هكتار.
4
حومه مراكز استانها به استثناء كرمان - سنندج -زاهدان پنجاه هكتار.
5
شهرستانهاي گرگان - گنبد - اراضي دشت مغان و اراضي غير شاليزار استانهاي گيلان و مازندران چهل هكتار.
6
خوزستان - بلوچستان - سيستان يكصد پنجاه هكتار.
7
ساير نقاط كشور يكصد هكتار.
تبصره 1
تا زماني كه مساحي بعمل نيامده برابري مساحتهاي مذكور در فوق با مبذر يا واحدهاي محلي از قبيل جفت گاو - بنه - جريب وامثال آن در هر منطقه بنا بگواهي اداره كشاورزي محل و موافقت سازمان اصلاحات ارضي مشخص ميشود.
تبصره 2
مالكين مشمول اين ماده بشرطي ميتوانند از مقررات مندرج در فوق استفاده نمايند كه زراعت مكانيزه آنان از ميزان مساحتهاي بالا تجاوز نكند.
تبصره 3
مالكين مشمول اين ماده در صورت تمايل ميتوانند از ساير مقررات اين آئين نامه نيز استفاده نمانيد.