افراد و كليه شخصيتهاي حقوقي و بنگاهها يا موسسات خصوصي از وجوهي كه بعنوان مواجب يا مزد و فوقالعاده و پاداش يا بهر عنوان ديگر در مقابل خدمات شخصي بمستخدمين يا كارگران خود بپردازند موظفند بتناسب درآمد ساليانه كه از اين بابت عايد آنها شده از هرپرداختي ماليات آنها را طبق نرخهاي مقرر در ماده 12 قانون ماليات بر درآمد به اضافه صدي ده مندرج در ماده 13 كسر نمايند. پرداخت كنندگان درصورتي بدين عمل اقدام ميكنند كه اين عوايد ساليانه مودي از دوازده هزار ريال متجاوز بوده و با رعايت معافيتها و بخشودگيهاي مندرج در فقرات ب- ج - د - ط از ماده 6 و الف از ماده 9 قانون نيز ماليات بده محسوب گشته و مشمول قسمت ها از ماده 2 قانون ماليات بر درآمد نباشد. تبصره (1) - اگر زمان خدمت مندرج در ماده بالا كمتر از يكماه باشد كسر ماليات اجباري نيست.
تبصره 2
ميزان فوقالعاده اعاشه و هزينه سفر كه بموجب بند ب از ماده 6 قانون ماليات بر درآمد ماليات بآن تعلق نميگيرد نبايستي از حد متعارفي تجاوز نمايد. تبصره 3 (منسوخه 07ˏ05ˏ1323) - مالياتي كه در مادة 12 و بند الف مادة 13 قانون ماليات بر درآمد پيشبيني شده بايد بنحو زير بدون وضع هيچگونه معافيتي از درآمدهاي مزبور در موقع پرداخت برداشت شود: الف - سود سهام شركتهاي سهامي.
ب
مبالغي كه بعنوان دلالي و حقالعمل پرداخت ميشود.
ج
درآمد جايزه - لاطار - شرط بندي و حكميت. اين مالياتها بايد در ظرف پانزده روز از آخر هر ماهي كه آنرا دريافت نمودهاند بدارائيهاي محل تحويل شود - در مورد توزيع سود سهام نيز شركت بايد صورتي از اسامي صاحبان سهام و وجوهي كه از بابت سود سهام به آنان پرداخته شده تنظيم و تسليم نمايد.