هزينههاي قابل قبول در مورد محاسبه ماليات بر درآمد بشرح زير ميباشد:
1
كرايه مكاني كه براي پيشه لازم است - در صورتيكه محل پيشه ملكي باشد استهلاك پذيرفته خواهد شد مشروط بر اينكه كسور واقعي بودهو مربوط بسالي باشد كه بحساب مالياتي آن سال رسيدگي ميشود
2
كليه هزينههائيكه براي نگاهداري و نيازمنديهاي محل پيشه لازم است از قبيل بيمه و سوخت و روشنائي و حقالشرب و نظائر آن.
3
بهرة وجوهيكه براي تكميل حوائج پيشه از اشخاص و بنگاهها وام گرفته و بكار انداخته شده
4
بهره بقاياي بدهي مؤدي بابت خريد مواد و لوازم كار
5
حقوق - دستمزد فوقالعاده - هزينه سفر - پاداش پرداختي بكارمندان و كارگران در حدود متعارف - حقالزحمه و حقالعملهاي پرداختي.
6
بهاي ملزومات اداري و ابزار آلاتي كه معمولا در ظرف يكسال از بين بروند و بهاي آنها جزء سرمايه محسوب نشده باشد.
7
هزينههاي انتفاعي يا اداري ضروري مربوط به پيشه
8
وجوه پرداختي بابت بيمههاي مربوط به كسب از قبيل بيمههاي آتشسوزي - دزدي - طوفان و غرامت پرداختي بكارگران و امثال آن.
9
حقوق و حقالامتياز و ساير عوارض و مالياتها كه بدولت يا شهرداريها پرداخت ميشود بغير از ماليات بر درآمد.
10
مطالبات لاوصول - در صورتيكه در سالهاي بعد وصول گردد بحساب درآمد ساليكه وصول ميشود محسوب خواهد شد.
11
وجوه خالصيكه براي استهلاك و فرسودگي و اسقاط كارخانجات و ساختمانها و ماشين آلات و لوازم آنها و همچنين براي معادن تخصيصداده ميشود طبق تعرفه پيوست