اخراج افسران و كارمندان فراري ارتش مصوب 1342,02,23 با اصلاحات و الحاقات بعدي هيئت وزيران در جلسه مورخ 23 /2 /42 بنا به پيشنهاد شماره 2434 /1398 مورخ 12 /2 /42 وزارت جنگ طرح لايحه قانوني راجع باخراج افسران و كارمندان فراري ارتش را بشرح زير تصويب نمودند:
ماده واحده
چنانچه مدت غيبت افسران و كارمندان نيروهاي مسلح شاهنشاهي از مهلتهاي مقرره در فصل ششم قانون دادرسي و كيفر ارتش تجاوز نمايد حقوق و مزاياي آنان از تاريخ شروع غيبت قطع و در صورتيكه تا يكسال خود را معرفي ننمايند و يا دستگير نشوند غياباً محاكمه شده و در صورتيكه نتيجه راي دادگاه مبني بر برائت آنان نباشد از خدمت اخراج اخراج خواهند شد و پس از آن چنانچه دستگير و يا خود را معرفي و بحكم غيابي صادره اعتراض نمايند دادرسي حضوري شده و در صورت صدور راي برائت بخدمت اعاده ولي استحقاق دريافت حقوق ايام غيبت و فرار را نداشته و مدت مزبور نيز جزو قدمت خدمت محسوب نخواهد شد.
تبصره 1
چنانچه معلوم شود علت غيبت افسران و كارمندان اسارت بوده است اخراج آنان كان لم يكن و از تاريخ غيبت برابر بند «هـ» ماده 11 قانون استخدام نيروهاي مسلح شاهنشاهي منتسب خواهند شد.
تبصره 2
در صورتيكه فراريان بالا قبل از صدور حكم غيابي دستگير شوند و يا خود را معرفي نمايند حقوق و مزاياي ايام غيبت و فرار آنان فقط وقتي قابل پرداخت خواهد بود كه پرونده اتهامي آنان منتهي بصدور قرار منع پيگرد يا راي برائت قطعي گردد. طرح لايحه قانوني بالا كه مشتمل بر ماده واحده و دو تبصره است از تاريخ تصويب قابل اجرا ميباشد و وزارت جنگ مكلف است مجوز قانوني آنرا پس از گشايش مجلسين تحصيل نمايد. نخست وزير