اصول و مباني سياستهاي تحقيقاتي مسائل زنان (مصوب جلسه 476 مورخ 1379/12/09 شوراي عالي انقلاب فرهنگي) مصوب 1379,12,09 با اصلاحات و الحاقات بعدي شوراي عالي انقلاب فرهنگي در جلسه 476 مورخ 9/12/1379 به پيشنهاد شوراي فرهنگي و اجتماعي زنان (نامه شماره 959/ش ز مورخ 11/8/1379) اصول و مباني سياستهاي تحقيقاتي مسائل زنان را به اين شرح تصويب كرد: مقدمه يكي از مهمترين اهداف و آرمانهاي نظام اسلامي فراهم آوردن امكانات رشد انساني و حركت بسوي كمال است و اين مستلزم شناخت ميباشد. از اين رو پژوهش جايگاهي والا در نظام اسلامي پيدا ميكند و تحقيقات به عنوان يكي از اركان اصلي تصميمگيري و برنامهريزي در جهت رفع نيازها و تنگناهاي فرهنگي و اجتماعي زنان و بهبود وضعيت آنان اولويت و اهميت خاصي مييابد. با توجه به فقدان جهت دهي واحد و سامان يافته در تحقيقات مسائل زنان و ضرورت شناسايي علمي و مستند مشكلات زنان در زمينههاي مختلف در امر برنامهريزي، تدوين سياستهاي لازم براي توسعه و تقويت تحقيقات مسائل زنان گامي مؤثر براي رفع مشكلات فوق خواهد بود. اهداف
1
جهت دهي، گسترش و هماهنگي تحقيقات مسائل زنان براساس مباني اعتقادي نظام اسلامي به منظور اعتلاي شخصيت زن و رفع نيازها و تنگناهاي موجود در جامعه.
2
شناخت، معرفي و ترويج الگوي زن مسلمان در نقشهاي فردي، خانوادگي و اجتماعي.
3
تحقق ارتباط و هماهنگي بين مراكز تحقيقاتي و برنامهريزي درباره مسائل زنان.
4
برطرف شدن موانع و تنگناهاي تحقيقات مسائل زنان. سياستها
1
هدايت تحقيقات مسائل زنان براساس مباني اعتقادي و فرهنگي نظام اسلامي و كاربردي نمودن آن.
2
توسعه منابع و امكانات تحقيقات مسائل زنان، تربيت نيروي انساني محقق و حمايت از گسترش مراكز تحقيقاتي و خدمات علمي و اطلاع رساني ويژه موضوعات زنان.
3
هدايت بخشي از برنامههاي تحقيقاتي كشور در دانشگاهها، مراكز تحقيقاتي و حوزوي در جهت حل مسائل زنان.
4
هماهنگي، نظارت و ارزيابي تحقيقات مسائل زنان در راستاي تحقق برنامههاي توسعه فرهنگي و اجتماعي كشور و رفع مشكلات زنان.
5
اهتمام براي ايجاد و گسترش منابع و مراكز اسناد علمي، كتابخانههاي تخصصي و بانكهاي اطلاعاتي و تخصيص بخشي از منابع موجود به موضوعات زنان.
6
گسترش فرهنگ تحقيق و تتبع در زمينه مسائل زنان و تقويت نقش زنان محقق دانشگاهي.
7
اتخاذ تدابير مقتضي به منظور مشاركت بيشتر بانوان در امر تحقيقات و مشاركت زنان محقق در برنامههاي تحقيقاتي كشور.
8
بهرهگيري از دستاوردها و نتايج تحقيقات براي بهبود وضعيت فرهنگي و اجتماعي زنان و حل معضلات آنها. راهكارها
1
تعيين اولويتهاي تحقيقاتي مسائل زنان
2
تعيين شاخصهاي رشد فرهنگي - اجتماعي زنان در چارچوب ساختار فرهنگي و اجتماعي كشور.
3
شناسايي مراكز تحقيقاتي موجود در زمينه مسائل زنان و حمايت از آنان در ابعاد مختلف.
4
شناسائي، تشويق و تقدير محققين و صاحبنظران برجسته در مسائل زنان بويژه بانوان.
5
برنامه ريزي براي همكاري محققين با يكديگر و ايجاد هستههاي تحقيقاتي مسائل زنان در دانشگاهها و مراكز تحقيقاتي.
6
تقويت شبكه ارتباطي ما بين مراكز تحقيقاتي و دستگاههاي اجرايي، دانشگاهها و مراكز غير دولتي درباره مسائل زنان.
7
گسترش همكاريهاي بين المللي و تبادل اطلاعات علمي - تحقيقاتي مسائل زنان از طريق ايجاد مراكز علمي و پيوستن به مجامع منطقهاي و بين المللي در ايران.
8
تلاش به منظور تخصيص عادلانه امكانات و اعطاي مسئوليتهاي پژوهشي به بانوان.
9
تشويق زنان محقق و متفكر داخلي به حضور در همايشهاي بين المللي به منظور تبيين مواضع جمهوري اسلامي ايران.
10
توجه به پديده جهاني شدن و پيامدهاي مثبت و منفي آن در حوزههاي مربوط به زنان از طريق تحقيقات و ارائه راهكارهاي مناسب براي حفظ و تقويت هويت اسلامي و ملي زنان. آييننامه اجرايي اين سياستها توسط شوراي فرهنگي و اجتماعي زنان تهيه و به تصويب شوراي پژوهشهاي علمي كشور ميرسد. سياستهاي فوق در يك مقدمه و 22بند در جلسه 476 مورخ 9/12/1379شوراي عالي انقلاب فرهنگي به تصويب رسيد. رييس جمهور و رييس شوراي عالي انقلاب فرهنگي – سيد محمد خاتمي