اهداف و سياست هاي كلي فرهنگي برنامه سوم توسعه كشور

متن

اهداف و سياستهاي كلي فرهنگي برنامه سوم توسعه كشور (مصوب جلسۀ 439 مورخ 25/12/1377 شوراي عالي انقلاب فرهنگي ) مصوب 1377,12,25 با اصلاحات و الحاقات بعدي 1 - اعتلا و تعميق معرفت، بصيرت و باورهاي اسلامي و ارتقا و تحكيم ارزشهاي اسلام و انقلاب اسلامي در همه ابعاد. 1 -1-گسترش كمي و ارتقاي كيفي آموزش مباني اعتقادي بطور جامع و همه جانبه و ترويج معارف و توسعة تربيت اسلامي با تأكيد بر سيره عملي معصومين(ع) و ديگر اسوه هاي مذهبي بويژه حضرت امام خميني رضوان الله تعالي عليه. 2 -1 تعظيم شعائر و مراسم و احياي سنتهاي اصيل مذهبي و استفاده شايسته و نوين از ايام الله و اعياد و مناسبتهاي اسلامي و پيراستن آنها از هرگونه افراط و تفريط و روشهاي نادرست. 3 -1-تبيين و ترويج و گسترش فرهنگ و ارزشهاي انقلاب اسلامي و دفاع مقدس بويژه معرفي جلوه ها و نمونه هاي ايثار و اخلاص و سيره بسيجي. 4 -1-گسترش آموزش و فرهنگ انس با قرآن در جامعه اسلامي با تكيه بر تفكر و تدبر در قرآن. 5 -1-توسعه پژوهشهاي نظري و كاربردي در زمينه شناخت و تبيين معارف و ارزشهاي فرهنگ اسلام و انقلاب اسلامي و حمايت از آن. 6 -1-مقابله با خرافات، انحرافات و بدعتهاي اعتقادي، تحجر فكري و ظاهرگرايي و خودباختگي در برابر فرهنگ بيگانه و افراط در تجددطلبي. 7 -1-طراحي و تدوين شاخصها و شيوه هاي مناسب براي ارزشيابي فرهنگ عمومي و بررسي مستمر ميزان تحقق ارزشهاي مطلوب در اخلاق و رفتار جامعه. 2 -گسترش زمينه هاي مناسب براي شناسايي، هدايت و حمايت استعدادها و خلاقيت هاي انساني و شكوفا شدن روحيه ابداع و نوآوري در حوزه هاي مختلف از طريق: 1 -2-تشويق و حمايت مراكز فرهنگي در جهت شناسايي و جذب نويسندگان و هنرمندان و نخبگان علمي و فرهنگي كشور و معرفي نمونه هاي برجسته و ارج گذاري شايسته مادي و معنوي بر آثار برگزيده و ارزشمند آنها. 2 -2- ايجاد تسهيلات براي معرفي خلاقيتها و آثار و برقراري ارتباط نخبگان با مراكز فرهنگي بين المللي بويژه در كشورهاي اسلامي. 3 -2- ايجاد و گسترش نظامهاي تشويقي و تربيتي مناسب براي رشد خلاقيت و ابتكار در اقشار مختلف جامعه بويژه جوانان و زنان با اولويت مناطق محروم. 4 -2- تحول مطلوب نظام آموزشي و تربيتي و روزآمد كردن روشهاي آن و تشويق دانش آموزان و دانشجويان به خلاقيت و انديشه ورزي و افزايش قدرت تحليل و نگارش و حل مساله و ايجاد دگرگوني در نظام فراگيري و افزايش معلومات. 5 -2 - ارتقاي جايگاه پژوهش در مديريت و سياستگذاري و برنامه ريزي فرهنگي و ارتباط مستمر دستگاههاي فرهنگي با پژوهشگران. 6 -2- تدوين و تصويب قوانين و راهكارهاي مورد نياز براي تشويق و حمايت از نقد در زمينه هاي فرهنگي و حمايت قانوني از حقوق پديدآورندگان آثار و فعاليتهاي فرهنگي. 3 -گسترش فرهنگ مشاركت عمومي با تاكيد بر اصل مسووليت اجتماعي از طريق: 3 -1- فراهم كردن زمينه هاي لازم در آموزش و پرورش و آموزش عالي براي مشاركت و همكاري دانش آموزان و دانشجويان در فعاليتها و نگهداري از محيط ها و مراكز آموزشي و فرهنگي. 3 -2- بازنگري و اصلاح قوانين و مقررات براي جلب و تأمين مشاركت عمومي و ايجاد انگيزه سرمايه گذاري و فعاليت در بخشهاي تعاوني و خصوصي. 3 -3- فضا سازي فرهنگي و اجتماعي براي تقويت و رشد احساس مسووليت عمومي و گسترش فرهنگ مشاركت با استفاده از رسانه ها، مساجد و مراكز تبليغات اسلامي بر اساس آموزه هاي ديني و اخلاق اسلامي. 4 -3- اهتمام به اشاعه فرهنگ گفتگو و تبادل افكار در جامعه 5 -3- تشويق و ترغيب مردم به خود اتكايي و جلب همكاري آنها در مديريت مراكز فرهنگي - اجتماعي از طريق كمك به شكل گيري و تقويت تشكلهاي داوطلبانه مردمي. 4 - تحكيم وحدت و همبستگي ملّي، ضمن احترام به آداب و رسوم و فرهنگهاي محلي از طريق: 4 -1- ايجاد زمينه هاي مناسب براي حفظ وحدت كلمه بويژه در ميان كانونها و اقشار تاثير گذار. 4 -2- تلاش مستمر در راه تقويت و ترويج زبان و خط فارسي، هنرهاي ملّي و فرهنگ عامه به منظور حفظ و استمرار هويت اصيل ملّي. 4 -3- گسترش مراكز، فعاليتها و توسعه جشنواره ها و مسابقات فرهنگي در مناطق و استانها و ايجاد شرايط مناسب براي ارايه فعاليتهاي فرهنگي استانها در سطح ملّي و بين المللي. 4 -4- احترام به فرهنگ و سنن پسنديده طوايف و جوامع روستايي و نيز پي ريزي توسعه منطقه اي بر مبناي ويژگيهاي بومي و فرهنگ خاص هر منطقه در جهت تقويت فرهنگ اسلامي ايراني. 5 -4- استفاده شايسته از نمادهاي اسلامي - ايراني در انواع توليدات و تبليغات و برنامه هاي فرهنگي، اقتصادي، اجتماعي، سياسي. 6 -4- همگرايي بين طوائف و اقشار اجتماعي و مقابله فرهنگي با گرايشها و حساسيتهاي قومي و منطقهاي در قالب تشكلهاي گوناگون. 7 -4- اهتمام به تحكيم اتحاد اسلامي به عنوان مهمترين ركن و ضامن وحدت ملّي بر اساس تعاليم و سيره امام خميني(ره) 8 -4- گسترش فرهنگ ايرانگردي و مهاجر پذيري با رفع موانع موجود و بسيج امكانات لازم براي توسعه آن. 5 - ايجاد زمينههاي رشد كمي و كيفي آثار و خدمات فرهنگي از طريق: 5 -1- حمايت از تأسيس، توسعه و گسترش مراكز عرضه آثار فرهنگي و امكانات تفريحي در سراسر كشور به ويژه در نقاط مستعد و محروم. 5 -2- ايجاد مؤسسههاي اعتباري به منظور حمايت از توليد و عرضه آثار و خدمات فرهنگي و استمرار پرداخت يارانههاي بخش فرهنگ. 5 -3- بازنگري قوانين و تسهيل مقررات مربوط به تأسيس و فعاليت مؤسسهها و نهادها و تشكلهاي غير دولتي در راستاي ايجاد زمينه سالم رقابت در حوزه توليد و آفرينش و ارائه آثار و خدمات فرهنگي. 4 -5- تشويق فعاليتهاي فرهنگي فوق برنامه در مدارس، اماكن، و مراكز آموزش عالي و دستگاهها و سازمانهاي مختلف دولتي و غير دولتي. 5 -5- استفاده از نهادهاي صنفي و حرفهاي در ارزشيابي كمي و كيفي آثار و خدمات فرهنگي. 6 -5- تدوين راهبرد و تعيين جايگاه صنايع فرهنگي و فنآوري مرتبط با فرهنگ در توسعه صنعت كشور و تشويق سرمايهگذاري در تأسيسات زير بنايي حوزه فرهنگ. 7 -5- تقويت و توسعه نظام اطلاع رساني فرهنگي. 6 - گسترش فرهنگ استفاده بهينه از منابع عمومي و ثروتهاي ملّي با تقويت وجدان كاري و انضباط اقتصادي و ايجاد روحيه قناعت و صرفه جويي از طريق: 1 -6-تقويت و توسعه آموزشهاي عمومي در زمينه صرفهجويي و مصرف بهينه منابع ملّي و جلوگيري از سوء استفاده از منابع. 2 -6- استفاده از امكانات و ظرفيتهاي فرهنگي موجود در كشور براي بهره برداري بهينه از منابع عمومي. 3 -6- طراحي و اجراي نظام ها و روشهايي براي پاسخگويي بخشهاي عمومي (دولتي و غير دولتي) در خصوص مصارف منابع عمومي. 4 -6- اصلاح و كارآمد نمودن نظامها و روشهاي ارزشيابي عملكرد كاركنان و دستگاههاي دولتي و عمومي در جهت مصرف مناسب منابع ملّي . 5 -6- گسترش فرهنگ ساده زيستي و مردمي بودن بويژه در ميان مديران و كارگزاران نظام. 6 -6- ارائه الگوهاي مناسب مصرف منابع عمومي و ثروتهاي ملّي. 7 -6- طراحي و اجراي نظام تشويق و تنبيه در بخش دولتي براساس وجدان كاري و انضباط اقتصادي. 8 -6- توسعه آموزشهاي مديران دولتي در زمينه رعايت انضباط اقتصادي و پاسخگو نمودن آنها از طريق تقويت نظام بازرسي و ارزشيابي. 7 - شناساندن فرهنگ و ارزشهاي والاي اسلام، ايران و انقلاب اسلامي به جهانيان و شناخت فرهنگهاي ساير ملل و بهره گيري از جنبههاي مثبت آنها از طريق: 1 -7-حفظ و مرمت، احيا و معرفي آثار و بناهاي تاريخي و فرهنگي اسلامي - ايراني 2 -7- تشويق و حمايت از بازشناسي و تصحيح و ترجمه و انتشار متون ادبي، هنري، ديني، عرفاني، فلسفي و علمي تمدن اسلامي - ايراني با استفاده از زبان مناسب و شيوههاي هنري نو. 3 -7 - جمع آوري، پژوهش و نشر دانش فني بومي در حوزه هاي ميراث فرهنگي، صنايع دستي و علوم و صيانت از آنها. 4 -7- ايجاد زمينه مناسب براي گفتگوي علمي و تعامل فكري در ميان صاحبنظران اديان و تمدنهاي مختلف و ايجاد تسهيلات براي برقراري ارتباط نخبگان و مؤسسههاي فرهنگي با مجامع فرهنگي بينالمللي. 5 -7- حمايت از مراكز و كرسيهاي ايران شناسي و آموزش زبان فارسي و تلاش در جهت گسترش آنها در خارج از كشور. 6 -7- توسعه پوشش فعاليتهاي فرهنگي براي مخاطبان در كشورهاي ديگر بويژه براي ايرانيان خارج از كشور و تدوين معيارها و مقررات لازم. 7 -7-تقويت و گسترش مبادله استاد و دانشجو با كشورهاي مختلف و ايجاد زمينههاي حضور موثر مبلغان، قاريان، دانشآموزان، نخبگان علمي و ديني و ورزشكاران و هنرمندان در صحنههاي بينالملل. 8 -7- تبيين حقايق انديشه تشيع در سطح جهان با تاكيد بر حفظ وحدت امت اسلامي. 9 -7- معرفي و ترويج اهداف و ارزشهاي انقلاب اسلامي بويژه احياي اسلام به عنوان الگوي عملي زندگي اجتماعي. 10 -7- تدوين معيارهاو مقررات براي تبادل فرهنگي با خارج از كشور با اولويت حوزههاي تمدن ايراني و اسلامي 8 -حفظ مباني و ارزشهاي ديني و ملّي در برنامهريزيهاي توسعه كشور از طريق: 1 -8- اولويّت بخشيدن به جايگاه و نقش محوري فرهنگ ديني و ملّي در برنامه ريزيهاي توسعه كشور. 2 -8- مطالعه و بررسي اجتماعي و فرهنگي و ارزشيابي ميراث و سنن ملّي براي رسيدن به الگوي توسعه ملّي. 3 -8- مطالعه مستمر وضع فرهنگ عمومي و بررسي پيامدها و آسيبهاي فرهنگي اجراي برنامههاي توسعه و ارائه پيشنهادهاي مناسب براي اصلاح برنامه. 4 -8- ايجاد زمينه هماهنگي و همگامي بين دستگاههاي مختلف در برنامه ريزيهاي علمي، اقتصادي، اجتماعي و فرهنگي در طول برنامه سوم توسعه. 5 -8- تحكيم باورها و پاي بندي به حفظ ارزشهاي ديني و ملّي در سياستگذاريها و برنامه ريزيهاي توسعه و ارائه راه كارهاي اجرائي آن 6 -8- حمايت از توسعه نهادهاي كارآمد تربيت ديني و مردمي در سراسر كشور 9 - آراستگي سيماي جامعه به مظاهر اسلام و انقلاب اسلامي از طريق: 1 -9- حفظ و احيا و مرمت بافتهاي ارزشمند قديمي شهرها با رعايت اصول نوين برنامهريزي و معماري شهري و تشويق و ترويج استفاده روز آمد از دانش و مصالح و منابع بومي در اين خصوص. 2 -9- تدوين معيارها و شاخصهاي شهرسازي و معماري اسلامي ايراني و بازنگري قوانين و مقررات در ساخت و سازهاي شهري و روستائي 3 -9- تشويق و ترويج طراحي و توليد پوشاك و مدلهاي آرايشي مناسب بر اساس باورها و سنتهاي اسلامي و ملّي. 4 -9- كمك به تبيين و معرفي الگوهاي عيني زندگي بر اساس سنتها و باورهاي اسلامي و ملّي در زمينههائي مانند تفريحات و ورزش، سرگرميها و بازيها، تزئينات و تجملات. 5 -9- ترويج فرهنگ اقامه شعائر و فرائض ديني در جامعه و تهيه قوانين و مقررات لازم براي منطبق نمودن برنامه زندگي اجتماعي با آن. 6 -9- متناسب كردن امكانات و شرايط و ظواهر اماكن عمومي اعم از اماكن تفريحي، هنري، سياحتي، مسافرتي و ورزشي با معيارهاي زندگي اسلامي بويژه ايجاد مساجد و ديگر بناها و فضاهاي تبليغي. 7 -9- توسعه مساجد و اماكن مذهبي متناسب با نيازهاي زمان در برنامهريزي شهرسازي. 8 -9- زمينهسازي براي ايجاد تحول در نحوه اداره و بهره برداري مطلوب تر از اماكن و فضاهاي تبليغي و ديني. 9 -9رعايت ارزشهاي اسلامي در كليه تبليغات شهري و رسانهاي و هماهنگي آن با فرهنگ ديني و ملّي جامعه. 10 -شناخت ويژگيها و نيازهاي جوانان و زمينهسازي براي رشد، كمال و پيشرفت آنها از طريق: 1 -10- ايجاد ظرفيتهاي لازم براي گسترش مطالعات و تحقيقات پيرامون مسايل مختلف جوانان. 2 -10- اعمال اصلاحات ضروري در ساختار اداري و نهادهاي قانوني و تدوين راهكارهاي هماهنگ اجرايي براي پاسخگويي به نيازهاي جوانان. 3 -10- كمك به توسعه و گسترش تشكلهاي غير دولتي جوانان. 4 -10- استفاده از ظرفيتها و خلاقيتهاي جوانان براي مشاركت فعال در ارتقاي فرهنگي و سازندگي و توسعه كشور. 5 -10- اهتمام علمي و عملي به تقويت باورهاي اسلامي و ملّي و تحكيم ارزشهاي انقلاب اسلامي و ارتقاي فرهنگ خود باوري جوانان و افزايش توان علمي آنان در شناخت سنتها و فرهنگ مردم و كشف شيوههاي مناسب مراودات فرهنگي. 6 -10- گسترش آموزش هاي فرهنگي و توسعه امكانات تفريحي بويژه براي كودكان، نوجوانان و جوانان. 11 - اصلاح بينش عمومي و باورهاي فرهنگي جامعه نسبت به جايگاه و نقش زن و ارتقاي نقش موثر و سازنده زنان در جامعه و خانواده بر اساس تعاليم اسلامي از طريق: 1 -11- ايجاد و تقويت شرايط فرهنگي اجتماعي و الزامات مناسب براي بهره مندي نظام از شايستگيها و توانمنديهاي زنان در تمام سطوح. 2 -11- بازنگري در نظام ارزشگذاري كار زنان بويژه در بخشهاي فرهنگ و تعليم و تربيت و خانواده. 3 -11- توجه به نيازهاي دختران جوان بر اساس الگوهاي تربيت اسلامي براي تقويت روحيه جامعه پذيري آنان. 4 -11- تقويت منابع فعاليت هاي فرهنگي، تفريحي و ورزشي بانوان و توزيع عادلانهتر امكانات در سراسر كشور بويژه در مناطق محروم. 5 -11- اهتمام به تقويت معيارهاي پذيرفته شده در نگرش به زن و خانواده و سعي در وحدت رويه بر اساس آن معيارها. 6 -11- كمك به معرفي الگوي زن مسلمان با توجه به معيارهاي اسلامي و مقتضيات روز. 7 -11- هدايت و گسترش پژوهشهاي مربوط به زنان براي احيا و اعتلاي ارزشهاي زن مسلمان. 8 -11- تقويت جايگاه خانواده به عنوان ركن بنيادين جامعه اسلامي و سعي در استحكام مباني آن بر مبناي اخلاق و حقوق اسلامي. 9 -11- توسعه فرهنگ عفاف در كليه سطوح برنامهريزي بمنظور استحكام خانواده و تثبيت ارزشهاي اسلامي. 10 -11- زمينه سازي براي ارتقاي فرهنگي و منزلت اجتماعي زنان خانهدار. 11 -11- ايجاد مصونيت و حفظ امنيت خانواده از نظر فرهنگي، اجتماعي و اقتصادي و انجام مطالعات در شناسايي و معرفي عوامل تهديد كننده بنيان خانواده. 12 -11- آشناسازي جامعه با حقوق، تواناييها و مسئوليت هاي اعضاي خانواده و گسترش آموزش دانش خانواده در سطوح مختلف. 12 -ساماندهي نهادها و ايجاد هماهنگي ميان دستگاههاي فرهنگي كشور از طريق: 1 -12- مشخص كردن نقش و قلمرو دستگاهها و نهادهاي خارج از حوزه فرهنگ و فرهنگي به معناي خاص از نظر تأثير آنها بر فرهنگ عمومي و آثار و خدمات فرهنگي. 2 -12- تفكيك سطوح سياستگذاري، برنامهريزي و اجرايي در بخش فرهنگ و تعيين دستگاههاي خاص براي هر سطح. 3 -12- بازنگري و شفاف ساختن نظام نظارت و ارزشيابي فعاليتهاي فرهنگي و كارا نمودن آن. 4 -12- كاهش تصدي دولت و محدود كردن فعاليتهاي مربوط به آثار و خدمات فرهنگي توسط دستگاههاي دولتي و واگذاري آن به بخش خصوصي. 5 -12- بهبود بخشيدن به شيوههاي تبليغات ديني و ساماندهي شبكه تبليغي و تشكلهاي ديني - مردمي به منظور ارتقاء سطح كيفي و كمي تبليغات. 6 -12- ارتقاء منابع انساني بخش فرهنگ و ايجاد انگيزه براي جذب نيروهاي كارآمد. 7 -12- تعيين نهاد مسئول براي بررسي و ارزيابي مستمر وضعيت و تحولات فرهنگ عمومي بويژه از جهت اخلاقي، ديني و معنوي. 8 -12- تدوين چهارچوب قانوني براي گزارش ساليانة دولت درباره رشد فرهنگي و ديني بويژه دينباوري نسل جوان با توجه به نقش دستگاههاي اقتصادي، سياسي و فرهنگي در آن. 9 -12- تدوين ساز و كار مناسب براي ايجاد ثبات در مديريتها و برنامههاي مؤثر در نهادهاي فرهنگي و آموزشي. 13 -ايجاد زمينههاي مناسب براي تقويت بنيه مادي و رونق اقتصاد فرهنگ از طريق: 1 -13- وضع يا اصلاح قوانين مربوط به حوزه توليد و توزيع آثار و خدمات فرهنگي. 2 -13- زمينهسازي، ايجاد تسهيلات و حمايت از صادرات محصولات فرهنگي در بازارهاي جهاني. 3 -13- توسعه صنعت ايرانگردي و جهانگردي از طريق تبيين و تدوين الگوي متناسب با ارزشهاي نظام و انقلاب اسلامي و رفع موانع و مشكلات موجود و معرفي جاذبههاي گردشگري ايران در سطح بينالملل خصوصا جاذبههاي معنوي و اسلامي در سطح بينالملل و جهان. 4 -13- تدوين راهبرد و تعيين جايگاه صنايع فرهنگي و فن آوري مرتبط با فرهنگ در توسعة صنعت كشور و تشويق سرمايهگذاري در تأسيسات زيربنايي حوزة فرهنگ. 5 -13- ايجاد مؤسسههاي اعتباري به منظور حمايت از توليد و عرضة آثار و خدمات فرهنگي و استمرار پرداخت يارانههاي بخش فرهنگ. 6 -13- تبيين و ترويج فرهنگ مسئوليت پذيري خانوادهها در تأمين نيازهاي فرهنگي و تدوين شيوههاي افزايش سهم مصرف فرهنگي در كل هزينههاي خانوار. 14 - ساماندهي نظام اطلاعرساني براي استفاده از فنآوريهاي جديد و چاره انديشي براي مصون ماندن از آثار منفي آن از طريق: 1 -14- تقويت و ساماندهي مراكز مطالعاتي موجود براي شناخت همه جانبه آثار و عوارض تحولات فنآوريهاي جديد. 2 -14- تقويت مراكز مطالعاتي و پژوهشي و برنامهسازي و توسعه امكانات فني و تجهيزاتي رسانههاي جمعي داخلي. 3 -14- تجهيز و تقويت مراكز فرهنگي و آموزشي موجود براي مقابله با آثار مخرب فنآوريهاي جديد. 4 -14- اهتمام جدي به تقويت و توسعه نظام اطلاع رساني فرهنگي و ديني. 5 -14- افزايش ظرفيت توليد و پخش و تكميل پوشش راديويي و تلويزيوني در شبكههاي سراسري، استاني، شهري و برون مرزي. 6 -14- ايجاد و توسعه امكانات ماهواره اي سازمان صدا و سيما براي انتقال امواج راديويي و تلويزيوني در سطح منطقهاي و جهاني. 15 - تحكيم مباني و اركان فرهنگ اسلامي و مقابله با تهاجم فرهنگي بيگانه از طريق: 1 -15- توجه به حفظ ارزشهاي ديني و ملّي در سياستگذاريها و برنامه ريزيها و فعاليتهاي تمام بخشهاي اقتصادي، سياسي و اجتماعي در راستاي مقابله با تهاجم فرهنگي. 2 -15- نظام مند كردن نحوه مقابله با تهاجم فرهنگي در عرصههاي مختلف اجتماعي. 3 -15- تبيين پايههاي تفكر اسلامي در همه ابعاد زندگي و ارائه الگوهاي مناسب براي جامعه و بويژه جوانان. 4 -15- تبيين شيوههاي مناسب براي اسلامي كردن حوزه علوم انساني و اجتماعي و حمايت از پژوهشهاي اين حوزه. 5 -15- تبيين كارآمدي نظام ديني در اداره امور جامعه و پاسخگويي به شبهات مطرح شده. 6 -15- تبيين و گسترش فرهنگ امر به معروف و نهي از منكر با در نظر گرفتن شيوه ها و روشهاي نوين و صحيح اسلامي. 7 -15- تدوين برنامههاي مناسب در شيوه هاي تبليغ سنتي و بهره گيري از قالبهاي متنوع و نوين هنري در عرضه مفاهيم والاي فرهنگ اسلامي. 8 -15 - هدايت و گسترش پژوهشهاي فرهنگي با تاكيد بر فرهنگ خودي و شناخت راههاي نفوذ فرهنگ بيگانه. 9 -15- تبيين و تبليغ نقاط ضعف فرهنگ مهاجم. 10 -15- تدوين ضوابط و مقررات قانوني و اتخاذ تدابير حقوقي و قضايي مؤثر براي مقابله با ترويج فرهنگ بيگانه. مصوبه فوق در جلسه 439مورخ 25/12/1377 به تصويب شوراي عالي انقلاب فرهنگي رسيد. رييس جمهور و رييس شوراي عالي انقلاب فرهنگي - سيد محمد خاتمي