متن
راهبردهاي گسترش فرهنگ عفاف (مصوب جلسه 566 مورخ 4/5/1384 شوراي عالي انقلاب فرهنگي) مصوب 1384,05,04 با اصلاحات و الحاقات بعدي شوراي عالي انقلاب فرهنگي در جلسه 566 مورخ 4/5/1384 در چارچوب اصول و مباني روشهاي اجرايي گسترش فرهنگ عفاف (مصوب جلسه 413 مورخ 14/11/1376) راهبردهاي گسترش فرهنگ عفاف را به شرح ذيل تصويب نمود: 1 ـ توسعة فرهنگ كنكاش و تفكر در مفاهيم ديني توسط جوانان به منظور پذيرش دروني و قلبي و عمل به آنها ؛ 2 ـ تبيين دائمي جايگاه والا و پر اعتبار زن در اسلام و مقايسه آن با ساير مكاتب به منظور احساس برتري شخصيت زن مسلمان نسبت به زنان ساير مكاتب و پرهيز از روي آوردن به جاذبه ها و شخصيت هاي كاذب؛ 3 ـ تقويت بنية اعتقادي، اخلاقي و اصول و مباني تربيت براي والدين، خصوصاً مادران نسبت به امر عفاف و حجاب و ايجاد حساسيت در آنها نسبت به آسيب هاي ناشي از عدم رعايت آن براي خود، خانواده و فرزندان؛ 4 ـ اتخاذ تدابير مناسب جهت جذب، تربيت و به كارگيري نيروي انساني شايسته نظير مديران، معلمين و اساتيد معتقد و عامل به رعايت حجاب و عفاف در كلية مراكز اداري و آموزشي؛ 5 ـ تبيين آموزه هاي ديني در خصوص ضرورت رعايت اصول حيا و عفت متناسب با قابليت ها و ويژگي هاي زنان و مردان و ايجاد تعادل در روابط اجتماعي آنها؛ 6 ـ احياء و ترويج سنت حسنه امر به معروف و نهي از منكر؛ 7 ـ ارتقاء سطح آگاهي جوانان در خصوص ارتباطات صحيح انساني و اخلاقي بين آنها و حفظ حدود عفاف و حجاب در جامعه و خانواده؛ 8 ـ تبيين فلسفه و پيامدهاي مثبت فرهنگي اجتماعي، رواني و اخلاقي عفاف و حجاب درعرصه هاي مختلف زندگي و اثرات منفي عدم رعايت آن در سست كردن بنيانهاي اخلاقي خانواده و جامعه؛ 9 ـ تبيين ديدگاه اسلام در خصوص عفاف، پوشش، حجاب و ضرورت بيان ، فلسفه، احكام و دستاوردهاي مثبت رعايت آن در جامعه متناسب با شرايط سني جوانان و نوجوانان با شيوه هاي جذاب؛ 10 ـ توجه دادن به رعايت و نيز باور پوشش نه به عنوان يك اجبار اجتماعي بلكه به عنوان يك ارزش انساني، ديني و معنوي و يك باور قلبي جهت مصونيت از زشتي ها و آسيب هاي اجتماعي؛ 11 ـ افزايش آگاهي والدين نسبت به رعايت حجاب و عفاف خصوصاً در خانواده و نقش الگويي آنان در اين امر؛ 12 ـ اهتمام جدي نهاد خانواده نسبت به تأمين نيازهاي عاطفي و شخصيتي فرزندان به ويژه دختران و تأثير آن در شكل گيري هويت ديني و اجتماعي آنها؛ 13 ـ تبيين نقش عفاف و حجاب در تقويت هويت ملي و فرهنگي جوانان و تأثير آن بر استقلال فرهنگي و سياسي كشور؛ 14 ـ تقويت روحيه تعادل در جوانان در رويكرد آنان به مدگرايي و بيان مستدل و منطقي اثرات و پيامدهاي مدگرايي افراطي و پرهيز از تقليد كوركورانه از مد هاي غربي و تقويت مدگرايي ملي؛ 15 ـ تبيين ريشه هاي تاريخي و فرهنگي و نشانه هاي روشن از وجود حجاب و پوشش در اديان الهي و جوامع داراي سابقه تاريخي و تمدن فرهنگي؛ 16 ـ زمينه سازي اجتماعي مناسب براي دختران و پسران جهت كشف، هدايت و بروز قابليت ها و توانمنديها و تأمين مطالبات خود به منظور جلوگيري از بروز جلوه گري هاي نامناسب در حيطة فرهنگ عفاف و حجاب؛ 17 ـ اختصاص بخشي از موضوعات تحقيقاتي به بررسي «زمينه، علل و موانع گسترش فرهنگ عفاف و حجاب در جامعه» و بررسي تأثيرات محصولات فرهنگي كشور بر اين موضوع؛ 18 ـ تشويق و ترغيب خانواده ها و جوانان به ازدواج آسان و آشنا نمودن آنان با معيارهاي شرعي انتخاب همسر، حقوق و وظايف يكديگر، تقويت روحية ساده زيستي و قناعت پيشگي در زندگي؛ 19 ـ تقويت هماهنگي بين دستگاه هاي ذيربط در برنامه ريزي و تأمين امكانات لازم جهت رفع مشكلات اقتصادي، اجتماعي و فرهنگي موجود بر سر راه ازدواج جوانان؛ 20 ـ توسعة فعاليت هاي بنيادهاي ازدواج به منظور جلب مساعدت دولت و خيّرين در امر ازدواج جوانان؛ 21 ـ ارتقاي مهارتهاي فني و حرفه اي و توانمنديهاي جوانان جهت توسعة طرح هاي خود اشتغالي و آشنايي با بازار كار و زمينه هاي مختلف فعاليت به عنوان زمينه ساز ازدواج، تشكيل خانواده و نهايتاً توسعة فرهنگ عفاف؛ 22 ـ اهتمام جدي مراكز فرهنگي و كلية رسانه هاي كشور نسبت به ارائه الگوي مطلوب از عفاف و حجاب در محصولات فرهنگي خود (فيلم، سريال، تئاتر و…) و پرهيز از ايجاد تضاد و تناقض براي جوانان در اين امر؛ 23 ـ جذب، تربيت و بكارگيري نيروي انساني آگاه و عامل به مباني ديني عفاف و حجاب در برنامه هاي فرهنگي و تبليغي؛ 24 ـ جهت دهي و تقويت امر عفاف و حجاب با استفاده از قابليت ها و ظرفيت سازمان ها، احزاب، تشكل هاي غيردولتي و هيئت هاي مذهبي در كشور؛ 25 ـ هدايت تبليغات تجاري به سوي استقلال فرهنگي و اقتصادي؛ 26 ـ سازماندهي مبلغان آشنا به اصول و مباني فرهنگ عفاف و حجاب به روش هاي صحيح تبليغ و استفاده بهينه از آنها در مجامع ديني و خودجوش مردمي؛ 27 ـ نظارت دقيق و همه جانبه در امر توليد و نشر كتاب، مطبوعات و مجلات سينمايي در خصوص رعايت حريم عفاف و حجاب از نظر محتوايي و شكلي؛ 28 ـ تبيين ضرورت رعايت حجاب و عفاف توسط زنان و مردان در برنامه هاي فرهنگي، تبليغي و هنري و پرهيز از يك سونگري؛ 29 ـ الگوسازي و ايجاد گرايشات عميق و پايدار نسبت به امر حجاب و عفاف از طريق معرفي سيره عملي معصومين (ع)، بزرگان علمي و ادبي و فرهنگي، منطبق با مقتضيات زمان و مكان و شرايط سني جوانان. 30 ـ تبيين عدم مغايرت پوشيدگي، حجاب و عفاف با حضور و فعاليت هاي اجتماعي زنان و رفع شبهه تعارض بين آن دو؛ 31 ـ توسعة ارتباطات و تبادل اطلاعات بين دستگاه هاي مختلف آموزشي، فرهنگي و تبليغي در جهت تبيين و تعيين حدود و ضوابط هماهنگ در رعايت عفاف و حجاب در ارائه برنامه ها و كالاهاي فرهنگي؛ 32 ـ تربيت و توسعة نيروي انساني مؤمن، كارآمد و آشنا به مسائل فرهنگي ـ تبليغي در امر عفاف و حجاب و پرهيز ازبرخورد هاي خشن، فيزيكي و تحقير آميز با متخلفين؛ 33 ـ هماهنگي و وحدت رويه مستمر و پايدار در برخورد با ناهنجار ي هاي فرهنگي توسط دستگاه هاي مختلف در چارچوب قانون؛ 34 ـ ارتقاي سطح آگاهي وايجاد حساسيت در مديران نسبت به توسعة فرهنگ عفاف و حاكميت ارزش هاي اخلاقي در مجموعه هاي تحت مسئوليت آنها؛ 35 ـ طراحي و اجراي فعاليت هاي فرهنگي در مراكز تبليغي، آموزشي و فرهنگي در راستاي توسعة امر عفاف و حجاب؛ 36 ـ ترغيب مسئولين و مديران نسبت به مناسب سازي فيزيكي و فرهنگي محيط كار در ادرات، بانك ها، مدارس، دانشگاه ها، شركت هاي خصوصي براي شاغلين و مراجعين؛ 37 ـ توسعه و تنوع بخشي به الگو هاي مناسب حجاب و تبليغ آن توسط رسانه ها به منظور اقناع روحيه تنوع طلبي و حس زيبا شناختي جوانان ضمن ترويج و تشويق چادر به عنوان حجاب برتر و پرهيز از تحميل و اجباري كردن يك الگوي ثابت از حجاب؛ 38 ـ توجه دستگاه ها و نهاد هاي فرهنگساز به مد به عنوان مؤلفه اي نوين و تأثير گذار در جهت دهي به نوع پوشش و آراستگي جوانان؛ 39 ـ تشويق وترغيب و تبليغ نماد ها و الگو هاي لباس ايراني و بومي مناطق مختلف كشور و ممانعت از تبليغ الگو هاي مغاير با فرهنگ ايراني ـ اسلامي؛ 40 ـ اتخاذ تدابير لازم جهت توليد و توزيع اقلام مورد نياز جامعه در رعايت حجاب؛ 41 ـ ايجاد زمينه هاي دسترسي عمومي به پارچه و لباس منطبق با الگو هاي ايراني ـ اسلامي و حمايت از طراحان و توليد كنندگان آن؛ 42 ـ ايجاد زمينة تبادل فرهنگي ملل اسلامي از طريق ارائه الگو ها ونماد هاي پارچه و لباس ايراني ـ اسلامي؛ 43 ـ فراهم ساختن زمينه هاي امكان رقابت براي توليد كنندگان داخلي و حمايت مالي از آنها؛ 44 ـ تقويت فرهنگ استفاده از پارچه و لباس هاي منطبق با الگو هاي ايراني ـ اسلامي؛ 45 ـ تهية مقررات لازم براي جلوگيري از واردات پارچه و لباس غير متناسب با فرهنگ عفاف و حجاب؛ 46 ـ به منظور ايجاد هماهنگي بين دستگاه هاي اجرايي و ساير اشخاص حقيقي و حقوقي فعال در امر ترويج و گسترش فرهنگ عفاف و حجاب در جامعه كميته ترويج و گسترش فرهنگ عفاف با تركيب ذيل در وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامي تشكيل خواهد شد و گزارش عملكرد آن هر شش ماه يكبار به شوراي عالي انقلاب فرهنگي ارائه خواهد گرديد. 1 ـ وزير فرهنگ و ارشاد اسلامي ( رئيس كميته) 2 ـ رئيس سازمان تبليغات اسلامي ( نائب رئيس كميته) 3 ـ دبير شوراي فرهنگ عمومي (دبير كميته) 4 ـ نماينده سازمان ملي جوانان 5 ـ نماينده وزارت اطلاعات 6 ـ نماينده نيروي انتظامي 7 ـ نماينده وزارت كشور 8 ـ نماينده كميسيون فرهنگي مجلس شوراي اسلامي 9 ـ نماينده وزارت آموزش وپرورش 10 ـ نماينده وزارت علوم، تحقيقات و فن آوري 11 ـ نماينده وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشكي 12 ـ نماينده سازمان صدا و سيما 13(اصلاحي 08ˏ04ˏ1390) ـ نماينده وزارت صنعت، معـدن و تجارت. 14 ـ نماينده ستاد امر به معروف و نهي از منكر 15 ـ نماينده شوراي فرهنگي اجتماعي زنان 16 ـ نماينده سازمان فرهنگي هنري شهرداري تهران 17 ـ نماينده وزارت مسكن وشهرسازي 18 ـ نماينده وزارت اقتصاد و دارايي 19 ـ نماينده وزارت ارتباطات و فناوري اطلاعات 20 ـ نماينده گمرگ جمهوري اسلامي ايران 21 ـ نماينده سازمان تربيت بدني 22 ـ نماينده مركز امور مشاركت زنان 47 ـ كميتة ترويج و گسترش فرهنگ عفاف موظف است حداكثر ظرف مدت دو ماه راهكار ها، آيين نامه ها و دستورالعمل هاي اجرايي و نقش دستگاه هاي ذيربط در اين خصوص را تهيه و تصويب نموده و به اطلاع شوراي عالي انقلاب فرهنگي برساند رئيس جمهور و رئيس شوراي عالي انقلاب فرهنگي