متن
سياستهاي كلي نظام در بخش كشاورزي مصوب 1391,09,29 با اصلاحات و الحاقات بعدي 1 - توسعه پايدار كشاورزي با حفاظت از منابع طبيعي پايه و صيانت و توانمند سازي منابع انساني. 2 - تأمين امنيت غذايي با تكيه بر توليد از منابع داخلي و نيل به خود كفايي در محصولات اساسي، ارتقاي سطح سلامت مواد غذايي تا استاندارد جهاني، اصلاح و بهينه نمودن الگوي مصرف و حمايت مؤثر از توليد و صادرات در محصولات داراي مزيت هاي نسبي و ايجاد مزيت هاي جديد (از جمله هدفمند نمودن يارانه ها در جهت توليد و صادرات). 3 - اصلاح ساختار و نظام بهره برداري بخش كشاورزي با تشويق كشاورزان به رعايت اندازه هاي فني – اقتصادي واحدهاي توليدي متناسب با نوع فعاليت و شرايط مختلف اجتماعي، اقتصادي و اقليمي كشور و تأكيد بر جهت گيري حمايتي دولت از اين سياست ها به ويژه در واگذاري منابع آب و خاك. 4 - نوسازي نظام توليد كشاورزي بر مبناي دانش نوين و بومي سازي فناوري هاي روز، تربيت، حفظ و تجهيز نيروي انساني مورد نياز، توسعه و تقويت تعاوني ها و ساير تشكل هاي اقتصادي، اجتماعي، صنفي و تخصصي با مشاركت آحاد جامعه و رقابتي نمودن فعاليت ها در بخش. 5 - ارتقاي بهره وري از آب در توليد محصولات كشاورزي و استفاده علمي و بهره برداري بهينه از ساير نهاده هاي توليد. 6 - گسترش زير ساخت ها و ايجاد انگيزه براي جذب و توسعه سرمايه گذاري در بخش كشاورزي با پوشش مناسب بيمه، كاهش احتمال زيان توليد، اجراي سياست هاي حمايتي و متعادل كردن سطح سود آوري كشاورزي با ساير بخش هاي اقتصادي. 7 - حمايت مؤثر از ساماندهي فرآيند توليد و اصلاح نظام بازار محصولات كشاورزي با هدف بهبود رابطه مبادله بخش با ساير بخش ها، افزايش بهره وري، كاهش هزينه هاي توليد، رعايت قيمت تمام شده محصولات اساسي، تأمين درآمد توليد كنندگان و منافع مصرف كنندگان و بهبود كيفيت مواد و فرآورده هاي غذايي. 8 - تخصيص يارانه هدفمند به بخش كشاورزي در جهت تحقق خود كفايي، حمايت از ساخت زير بناها، مراعات معيارهاي زيست محيطي، قابليت انعطاف در شرايط محيطي مختلف و ارتقاي قدرت رقابت در بازارهاي داخلي و بين المللي. 9 - ارتقاي سطح درآمد و زندگي روستاييان، كشاورزان و عشاير، توسعه پايدار روستاها و مناطق كشاورزي و رفع فقر با تقويت زير ساخت هاي مناسب توليد و تنوع بخشي و گسترش فعاليت هاي مكمل و اقتصادي به ويژه صنايع تبديلي و روستايي و خدماتي نوين. سيد علي خامنهاي