قانون اجازه اخذ عوارض بندري در بنادر و لنگرگاه ها مصوب 5 بهمن ماه 1306 شمسي مصوب 1306,11,05 با اصلاحات و الحاقات بعدي ماده اول - در بنادر و لنگرگاه هائيكه براي تسهيل كشتيراني و تهيه موجبات امنيت جهازات و تسريع بارگيري و پياده كردن اجناس و مسافرين تأسيساتي شده باشد يا بشود براي هر يكصد من بار كه بكشتي گذاشته و يا از آن خارج ميشود عوارضي كه حد اعلاي آن بيش از سه قران و حداقل كمتر از سي شاهي نباشد. بعنوان عوارض بندري مأخوذ خواهد گرديد و از كشتيهاي خالي يا كشتيهائيكه كمتر از چهار تن بار داشته باشد كه از بندر خارج و يا بآنجا وارد ميشوند براي هر تن ظرفيت كشتي ده شاهي عوارض بندري اخذ ميشود. ماده دوم - جهازات مشروحه ذيل از پرداخت عوارض بندري معاف است.
1
جهازات بحريه جنگي دولت اعليحضرت همايون شاهنشاه ايران و جهازات جنگي دول خارجه كه اجازه ورود به بنادر ايران از طرف دولت ايران داشته باشند و همچنين جهازات مريضخانه و صحيه.
2
جهازات متعلقه بادارات گمركات ايران.
3
جهازاتي كه ظرفيت آنها از چهار هزار سنگ (چهار تن) كمتر باشد. ماده سوم - دولت مكلف است كه مخارج اداري و مرمت و نگاهداري ساختمانهاي موجوده در بنادر و همچنين مخارج تسهيل بارگيري و باراندازيرا در تمام بنادر از عايدات هر بندر پرداخته و براي 1307 بودجه كل مصارف مذكوره را بمجلس شوراي ملي تقديم نمايد. ماده چهارم - علاوه بر عوارض مقرره در ماده اول از هر صد من بار كه وارد بندر ميشود مبلغ ده شاهي براي مصارف صحيه مملكتي دريافت ميشود. ماده پنجم - وزارتين ماليه و فوائد عامه هر يك در حدود اختيارات خود مأمور اجراي اين قانون ميباشند. اين قانون كه مشتمل بر پنج ماده است در جلسه پنجم بهمن ماه يكهزار و سيصد و شش شمسي بتصويب مجلس شوراي ملي رسيد. رئيس مجلس شوراي ملي - حسين پيرنيا