مجلس شوراي ملي قبولي دولت ايران را نسبت بچهار سند ضميمه تنظيم شده در كنفرانس بينالمللي بهداشت كه در 29 تير ماه1325 در نيويورك تشكيل و در تاريخ 31 مرداد 1326 خاتمه يافته و اسناد آن بامضاء نمايندگان دولت شاهنشاهي ايران رسيده بقرار ذيل: 1 - سند نهائي كنفرانس بينالمللي بهداشت.
2
اساسنامه سازمان بهداشت جهاني.
3
آئيننامه تأسيس كميسيون موقت سازمان بهداشت جهاني.
4
پروتگل[پروتكل] مربوط به اداره بينالمللي بهداشت عمومي. تأييد و تصويب مينمايد. اين قانون كه مشتمل بر يك ماده و متن اسناد ضميمه است در جلسه اول خرداد ماه يكهزار و سيصد و بيست و هفت بتصويب مجلس شوراي مليرسيد. رئيس مجلس شوراي ملي - رضا حكمت سند نهايي كنفرانس بينالمللي بهداشت كنفرانس بينالمللي بهداشت كه مأمور برقراري يك سازمان بينالمللي بهداشت از طرف شوراي اقتصادي و اجتماعي ملل متحد بود بموجب قطعنامه مورخ 15 فوريه 1946 كه بقرار زير است تشكيل گرديد: شوراي اقتصادي و اجتماعي با اتخاذ سند اعلاميهاي كه متفقاً از طرف هيئتهاي نمايندگي برزيل و چين در سانفرانسيسكو راجع به كنفرانس بينالمللي بهداشت پيشنهاد شد و باتفاق آراء مورد تصويب واقع گرديد و از لحاظ اينكه يك اقدام بينالمللي در قسمت بهداشت عمومي بفوريت لازم است: 1 - تصميم ميگيرد يك كنفرانس بينالمللي كه مأمور مطالعه حدود دستگاه عمليات بينالمللي كه در قسمت بهداشت عمومي بعمل ميآيد همچنينپيشنهادهاي دائر بايجاد يك سازمان واحد بينالمللي ملل متحد براي بهداشت عمومي باشد تشكيل بدهد. 2 - از اعضاي ملل متحد درخواست ميكند كه متخصصيني در قسمت بهداشت عمومي بسمت نمايندگان خود به كنفرانس اعزام دارند. 3 - يك كميسيون فني مقدماتي مأمور تهيه طرح و دستور كار و تهيه پيشنهادها براي ملاحظه كنفرانس تشكيل ميدهد و براي ايجاد كميسيون مزبورمتخصصين زيرين يا جانشين آنان را تعيين ميكند: 1)آرژانتين ......
2
بلژيك ......
3
برزيل ......
4
كانادا ......
5
چين ...... (جانشين …)
6
چكسلواكي ......
7
مصر ...... 8 فرانسه ...... (جانشين…).. 9( يونان ......
10
هندوستان ...... (جانشين…).
11
مكزيك ......
12
نروژ ...... 13)لهستان ...... 14)انگلستان ...... (جانشين..... )
15
كشورهاي متحد آمريكا .......(جانشين …)..
16
يوگسلاوي ...... بعنوان مشاور نمايندگان ذيل را تعيين ميكند: اداره بهداشت پانامريكن اداره بينالمللي بهداشت عمومي. سازمان بهداشت جامعه ملل و اونرا 4 - كميسيون فني مقدماتي را دعوت ميكند در پاريس منتها در 15 مارس 1946 تشكيل يابد و گزارش خود را ( متضمن طرح و دستور جلسه وپيشنهادها)كه بايد به اعضاي ملل متحد و شورا منتها تا اول مه 1946 تسليم گردد تقديم نمايد. 5 - تصميم ميگيرد كه كليه نظريات و عقايدي را كه ممكن است در جريان دومين دوره اجلاسيه خود راجع به گزارش كميسيون فني مقدماتي ابرازنمايد به كنفرانس بينالمللي بهداشت كه در نظر گرفته شده است ابلاغ گردد. 6 - بدبير كل مأموريت ميدهد كه منتها تا 20 ژوئن 1946 كنفرانس را تشكيل دهد و محل انعقاد آن را با مشورت رئيس شورا انتخاب نمايد. اعلاميه راجع بتشكيل كنفرانس بينالمللي بهداشت باتفاق آراء در كنفرانس ملل متحد در باب سازمان بينالمللي منعقد در سانفرانسيسكو تصويب گرديد. كنفرانس بينالمللي بهداشت از تاريخ 19 ژوئن تا 22 ژوئيه 1946 در شهر نيويورك تشكيل يافت. دول كشورهاي مذكوره ذيل در كنفرانس نمايندگي داشتهاند: (51 كشور) آرژانتين - استراليا - بلژيك - بليويا - برزيل - روسيه سفيد - كانادا - شيلي - چين - كلومبيا - كستاريكا - كوبا - چكسلواك - دانمارك - جمهوريدومنيكن - اكوادتر - مصر - سانسالوادر - حبشه - فرانسه - يونان - گواتمالا – هائي تي - هندوراس - هند - ايران - عراق - لبنان - ليبريا -لوكزامبورگ - مكزيك - هلند - زلاند جديد - نيكاراگا - نروژ - پاناما - پاراگوئه - پرو - لهستان - فيليپين - عربي سعودي - سوريه - تركيه -اوكراين - روسيه - افريقاي جنوبي - انگلستان - امريكا - اوروگوئه - ونزوئلا - يوگوسلاو. از دول كشورهاي ذيل ناظريني در كنفرانس داشتهاند (13 كشور) آلباني - اتريش - بلغار - ايرلند - فنلاند - هنگري - ايسلاند - ايطاليا - پرتقال - سيام - سوئد - سوئيس و ماوراء اردن. از دول كشورهاي ذيل دعوت شده بود كه ناظريني به كنفرانس اعزام دارند ولي نمايندگاني در آن نداشتند. افغانستان - روماني - يمن. (3 كشور) مقامات بازرس متحدين در آلمان و در ژاپن و كره ناظريني در كنفرانس داشتند: (3 كشور). سازمانهاي بينالمللي ذيل ناظريني در كنفرانس داشتند: سازمان ارزاق و فلاحتي - سازمان بينالمللي موقت هواپيمائي كشوري - سازمان بينالمللي كار (انسكو) - اتحاديه جمعيتهاي صليب سرخ انرا -اداره بينالمللي بهداشت عمومي - اداره بهداشت اتحاد امريكا - اتحاديه جهاني سنديكاها. كنفرانس پيشنهادهائي را كه در اختيار داشت وقطعنامههائي را كه از طرف كميسيون مقدماتي فني خبرهها اتخاذ شده بود بعنوان اساس مذاكرات براي اساسنامه سازمان جهاني مورد استفاده قرارداد. كميسيون بر طبق قطعنامه شوراي اقتصادي و اجتماعي مورخ 15 فوريه 1946 تأسيس يافته بود و نيز عدهاي پيشنهاد از طرف دول سازمانهايمختلفه به كنفرانس تقديم گرديد. از مذاكرات كنفرانسي كه در مسودهها و گزارشهاي كميسيونهاي فرعي مربوطه و همچنين در مسودهها و گزارشهاي دوره اجلاسيه عمومي بثبت رسيده اسناد ذيل كه بطور جداگانه امضا شدهاند بوجود آمده است. اساسنامه سازمان جهاني بهداشت. موافقتنامه براي تأسيس يك كميسيون موقت سازمان جهاني بهداشت. پروتكل راجع باداره بينالمللي بهداشت عمومي. كنفرانس قطعنامه ذيل را اتخاذ كرده است: كنفرانس از اقداماتي كه قبلاً از طرف دبير كل ملل متحد براي تأمين وسائل لازم بمنظور ادامه فعاليتهائي كه به عهده سازمان بهداشت جامعه ملل استبطوري كه بموجب قطعنامه 75 كميسيون مقدماتي فني مورخ پنجم آوريل 1944 توصيه گرديده است با رضايت خاطر اتخاذ سند كرده و براياحتراز از اينكه دو اداره تواماً كار يك اداره را انجام ندهند از دبير كل ملل متحد تقاضا ميكند كه همينكه امكانپذير گرديد كارهاي سازمان بهداشتملل متحد را به كميسيون موقت سازمان جهاني انتقال دهد. در شهر نيويورك در تاريخ 22 ژوئيه 1944 در يك نسخه بزبان انگليسي و چيني و اسپانيولي و فرانسه و روسي كه بالسويه داراي اعتبار است تحريريافت. متنهاي اصلي در آرشيو ملل متحد گذارده خواهد شد. دبير كل ملل متحد سواد مصدق بهر يك از دولي كه در كنفرانس نمايندگي داشتهاندخواهد فرستاد: اساسنامه سازمان بهداشت جهاني دولي كه عضويت اين مجمع را دارا هستند اعلام ميدارند كه با موافقت با منشور ملل متحد اصول زيرين اساس سعادت ملل و سازگاري روابط و تأمينامنيت آنها ميباشد. سلامتي مبني است بر رفاه كامل جسم و روح جامعه و صرفاً عبارت از فقدان ناخوشي يا ناتندرستي نيست. يكي از حقوق اساسي هر ذيروحي اين است كه به بهترين حالت رفاه و سلامتي دسترسي يابد و اختلاف نژاد و مذهب و عقايد سياسي و وضعاقتصادي و اجتماعي مانع از حصول بدين مقصد نبايد باشد. سلامتي كليه ملل شرط اساسي صلح و امنيت جهاني است و رسيدن باين شرط بدون همكاري جدي اشخاص و دول امكانپذير نيست. نتايج حاصله از اين همكاري بمنظور بهبود و صيانت سلامتي براي هر كس ذيقيمت است. عدم تساوي كشورهاي مختلف در بهبود سلامتي و مبارزه بر عليه امراض مخصوصاً امراض ساريه خطري است كه عامه را تهديد ميكند. پرورش افراد سالم داراي اهميتي است عظيم و ايجاد قوهاي كه مجال بدهد انسان با محيطي كه دائماً در تغيير و تبديل ميباشد زندگي كند شرط اساسيپرورش است. مستفيد شدن تمامي دول از معلومات و تجارب علمي و طبي و معرفهْْ الروحي نيز شرط اصلي نيل بعاليترين مدارج سلامتي است. تنوير افكار عامه و همكاري علمي بين عموم مردم اهميتي اصلي در بهبود حال مردم و سلامتي ملل دارد. حكومتها مسئول حفظ سلامتي ملل خودشان هستند و نميتوانند از عهده آن مسئوليت بر آيند مگر آنكه اقدامات صحي و اجتماعي متناسبي بعملآورند. با قبول كردن اين اصول براي همكاري بمنظور بهبود و حفظ سلامت تمام ملل دولت امضاء كننده با اين اساسنامه موافقت خودشان را اعلام و بموجب اين اساسنامه بناي سازمان بهداشت جهاني را بعنوان مؤسسه مخصوص ملل متحد اظهارميدارند: