ماده واحده

به دولت اجازه داده مي‌شود به كنوانسيون بين‌المللي نجات دريايي مصوب 1368 مطابق با 1989 ميلادي مشتمل بر يك مقدمه و‌سي و چهار ماده بشرح پيوست ملحق و اسناد آن را مبادله نمايد مشروط بر آنكه در موارد مذكور در بندهاي (‌الف)، (ب)، (ج) و (‌د) ماده (30) آن، ‌مقررات كنوانسيون توسط جمهوري اسلامي ايران لازم‌الرعايه نباشد. كنوانسيون بين‌المللي نجات ‌كشورهاي متعاهد به كنوانسيون حاضر، ‌با درك مطلوبيت تدوين مقررات متحدالشكل بين‌المللي درباره عمليات نجات بصورت توافق جمعي، ‌با توجه به اينكه تحولات اساسي، بويژه علاقه روزافزون به حفظ محيط زيست، ضرورت تجديد نظر در مقررات بين‌المللي موجود در «‌كنوانسيون‌ يكسان كردن پاره‌اي از مقررات قانوني مربوط به كمك و نجات در دريا» مصوب 23 سپتامبر 1910 (‌اول مهر ماه 1289) در بروكسل را تأييد نموده‌اند، ‌با علم به نقش ارزنده‌اي كه عمليات نجات كارآمد و به موقع مي‌تواند براي ايمني شناورها و ساير اموال در خطر و براي حفظ محيط زيست داشته باشد،‌ و ‌با اعتقاد به ضرورت تأمين انگيزه‌هاي كافي براي افرادي كه عمليات نجات نسبت به شناورها يا ساير اموال در خطر را بعهده مي‌گيرند، ‌به قرار زير توافق نموده‌اند: