معيارهاي تعيين پاداش:
1
پاداش بايد با ديد تشويق عمليات نجات و با در نظر گرفتن معيارهاي مذكور در ذيل بدون توجه به ترتيبي كه در زير ارائه شده تعيين گردد: الف - ارزش شناور و ساير اموال نجاتيافته،
ب
مهارت و كوششهاي نجاتدهندگان در جلوگيري يا به حداقل رساندن صدمه به محيط زيست،
ج
ميزان موفقيت بدست آمده توسط نجاتدهنده، د - ماهيت و ميزان خطر،
ه
مهارت و كوششهاي نجاتدهندگان در نجات شناور، ساير اموال و جان، و - زمان بكار رفته و هزينهها و زيانهايي كه نجاتدهندگان متحمل شدهاند، ز - خطر مسووليت و ساير خطرهايي كه متوجه نجاتدهندگان يا تجهيزات آنان است،
ح
فوريت خدمات ارائه شده،
ط
قابليت دستيابي و استفاده از شناورها يا ساير تجهيزات مورد نظر جهت عمليات نجات، ي - وضعيت آمادگي و كارآيي تجهيزات متعلق به نجاتدهنده و ارزش آنها،
2
پرداخت پاداش تعيين شده براساس بند يك بايد توسط كليه كساني كه در شناور و ساير اموال ذينفع هستند به نسبت ارزش نجاتيافته هر يك، انجام گردد. با اين همه يك كشور عضو ميتواند در قانون ملي خود مقرر كند كه پرداخت پاداش توسط يكي از ذينفعها انجام گيرد مشروط بر اينكه حق رجوع اين ذينفع به ساير ذينفعها براي مطالبه سهم هر يك از آنان حفظ گردد. هيچ چيز در اين ماده نافي هرگونه حق دفاع نخواهد بود.
3
پاداشها، بغير از هرگونه بهره و هزينههاي قانوني قابل پرداخت مربوط به آنها از ارزش شناور و ساير اموال نجات يافته تجاوز نكند.