ماده 20 -
1
كودك نبايد بطور موقت يا دائم از محيط خانواده و از منافع خويش محروم باشد و بايد از طرف دولت تحت مراقبت و مورد مساعدت قرار گيرد.
2
كشورهاي طرف كنوانسيون ميبايست طبق قوانين ملي خود مراقبتهاي جايگزين ديگري را براي اينگونه كودكان تضمين نمايد.
3
اينگونه مراقبتها شامل موارد زيادي ميشود از جمله تعيين سرپرست كفالت در قوانين اسلامي، فرزند خواندگي و يا در صورت لزوم (اعزام كودك)به مؤسسات مناسب مراقبت از كودكان به هنگام بررسي راه حلها به استمرار در تربيت كودك، قوميت، مذهب، فرهنگ و زبان كودك بايد توجه خاص شود.