ماده 4 -
1
هرگاه يك خطر عمومي استثنائي (فوق العاده) موجوديت ملت را تهديد كند و اين خطر رسماً اعلام بشود كشورهاي طرف اين ميثاق ميتوانند تدابيري خارج از الزامات مقرر در اين ميثاق به ميزاني كه وضعيت حتماً ايجاب مينمايد اتخاذ نمايند مشروط بر اينكه تدابير مزبور با ساير الزاماتي كه بر طبق حقوق بين الملل بعهده دارند مغايرت نداشته باشد و منجر به تبعيضي منحصراً بر اساس نژاد - رنگ - جنس - زبان - اصل و منشأ مذهبي يا اجتماعي نشود.
2
حكم مذكور در بند فوق هيچگونه انحراف از مواد 6 - 7 - 8 (بندهاي اول و دوم) - 11 - 15 - 16 - 18 را تجويز نميكند.
3
دولتهاي طرف اين ميثاق كه از حق انحراف استفاده كنند مكلفند بلافاصله ساير دولتهاي طرف ميثاق را توسط دبيركل ملل متحد از مقرراتي كه از آن انحراف ورزيده و جهاتي كه موجب انحراف شده است مطلع نمايند و در تاريخي كه باين انحرافها خاتمه ميدهند مراتب را بوسيله اعلاميه جديدي از همان مجري اطلاع دهند.