ماده 6 -
1
حق زندگي از حقوق ذاتي شخص انسان است. اين حق بايد بموجب قانون حمايت بشود. هيچ فردي را نميتوان خودسرانه (بدون مجوز) از زندگي محروم كرد.
2
در كشورهائي كه مجازات اعدام لغو نشده صدور حكم اعدام جائز نيست مگر در مورد مهمترين جنايات طبق قانون لازم الاجراء در زمان ارتكاب جنايت كه آنهم نبايد با مقررات اين ميثاق و كنوانسيونها راجع به جلوگيري و مجازات جرم كشتار دستجمعي (ژنوسيد) منافات داشته باشد. اجراي اين مجازات جايز نيست مگر بموجب حكم قطعي صادر از دادگاه صالح.
3
در مواقعي كه سلب حيات تشكيل دهنده جرم كشتار دستجمعي باشد چنين معهود است كه هيچيك از مقررات اين ماده دولتهاي طرف اين ميثاق را مجاز نميدارد كه بهيچ نحو از هيچيك از الزاماتي كه بموجب مقررات كنوانسيون جلوگيري و مجازات جرم كشتار دستجمعي (ژنوسيد) تقبل شده انحراف ورزند.
4
هر محكوم باعدامي حق خواهد داشت كه درخواست عفو يا تخفيف مجازات بنمايد عفو عمومي يا عفو فردي يا تخفيف مجازات اعدام در تمام موارد ممكن است اعطا شود.
5
حكم اعدام در مورد جرائم ارتكابي اشخاص كمتر از هيجده سال صادر نميشود و در مورد زنان باردار قابل اجرا نيست.
6
هيچيك از مقررات اين ماده براي تأخير يا منع الغاء مجازات اعدام از طرف هر يك از دولتهاي طرف اين ميثاق قابل استناد نيست.