قانون اجازه ساختن خطوط آهن اصلي و مهمه مملكت مصوب 20 بهمن ماه 1304 شمسي مصوب 1304,11,20 با اصلاحات و الحاقات بعدي ماده اول - مجلس شوراي ملي ساختن خطوط آهن اصلي و مهمة مملكت را بدولت اجازه ميدهد و دولت مكلف است پس از جلب متخصصينلازم و مطالعات كافي در فوائد اقتصادي و سياسي و نظامي يك يا چند خط عمده كه ساختن آنها را مقدم بر خطوط ديگر ميداند نتيجه را به مجلسشوراي ملي عرضه و تصويب مجلس را در انتخاب آن خطوط تحصيل نمايد. ماده دوم - دولت مكلف است پس از تهية نقشة مقدماتي براي ساختن راه آهن ترتيبي را كه نافع و به صرفه نزديكتر ميداند پس از تصويب مجلس شوراي ملي به موقع اجرا بگذارد و مواد اوليهاي كه براي ساختن راهآهن لازم است و تهية آن در مملكت امكان دارد بايد در خود ايران تهيه شود وكارخانه آهنآب كني براي اين كار در ايران از طرف دولت ايجاد شود. ماده سوم - براي تهية نقشة مقدماتي راه و نقشه ترتيب استخراج آهن و تأسيس كارخانة آهنآبكني در ايران دولت مجاز است يك نفر متخصصآمريكائي و يك نفر متخصص آلماني بلافاصله پس از تصويب اين قانون وعدة كافي مهندسين ايراني استخدام نمايد.
تبصره
حقوق دو نفر مستخدمين مزبور در مادة فوق در سال بيشتر از بيست و پنجهزار تومان و مدت استخدام آنها بيشتر از دو سال نخواهد بود. ماده چهارم - براي حقوق و مخارج متخصصين و ساير مخارج نقشهبرداري مبلغ دويست و پنجاه هزار تومان از محل عوايد قند و چاي به دولتاعتبار داده ميشود. ماده پنجم - وزارتين فوائد عامه و ماليه هر يك در حدود وظائف خود مأمور اجراي اين قانون هستند. اينقانون كه مشتمل بر پنج ماده است در جلسهء بيستم بهمن ماه يكهزار و سيصد و چهار شمسي بتصويب مجلس شوراي ملي رسيد. رئيس مجلس شوراي ملي - سيد محمد تدين