در اين اساسنامه اصطلاحات و عبارات زير در معاني مشروح مربوط به كار مي روند: الف – وزارت : وزارت ارتباطات و فناوري اطلاعات ب – كميسيون : كميسيون تنظيم مقررات ارتباطات پ – بخش پست : فعاليت ها و عمليات مرتبط با ارائه خدمات پستي است. ت – خدمات پستي : هر گونه خدمت ارتباطي است كه داراي حداقل يكي از فرآيندهاي قبول، پردازش، ارسال و توزيع و تحويل مرسوله پستي باشد. ث – كارور (اپراتور): آن دسته از فعالان حقوقي داراي پروانه در ارائه خدمات پستي كه همه يا بخشي از فرآيندهاي پستي را رأساً و با استفاده از امكانات خود در نقاط كشور ارائه مي كنند. ج – مرسوله پستي : هر چيز قابل ارسال فيزيكي يا مجازي و اسناد و مدارك اعم از نوشته هاي چاپي، دست نوشته يا الكترونيك، كالا، اشياء و اوراق و حواله هاي مالي، ابلاغيه، اطلاعيه هاي خدمات شهري از قبيل قبوض آب و فاضلاب، برق، گاز، تلفن ثابت و سيار و عوارض شهرداري كه داراي نشاني فرستنده يا گيرنده است.
تبصره ۱
مرجع تعيين وزن و ابعاد مرسولات پستي و خدماتي حسب نياز جامعه و يا توصيه هاي اتحاديه جهاني پستي بعد از تصويب اين قانون، كميسيون مي باشد.
تبصره ۲
مرسولات و محمولات پستي موضوع اين اساسنامه مشمول قوانين و مقررات مرتبط با حمل بار و صدور بارنامه نمي باشد. چ – پست نامه : به مرسولات پستي با اولويت و بدون اولويت، نامه ها، كارتهاي پستي، مطبوعات و بسته هاي كوچك، نوشته هاي ويژه روشندلان، كيسه هاي مخصوص حاوي روزنامه ها، نشريات دوره اي، كتب و اسناد چاپ شده مشابه، به نشاني يك گيرنده و يك مقصد واحد گرفته مي شود. ح – خدمات پايه پستي : پست نامه هاي بدون اولويت و امانات پستي تا وزن مصوب كميسيون است كه الزاماً بايد به تمامي مردم در سراسر كشور با كيفيت مطلوب و تعرفه استطاعت پذير، عرضه شود. خ – امانات پستي : بسته هاي حاوي كالا و اشياء تا وزن مصوب كميسيون است كه داراي نشاني فرستنده و گيرنده مي باشد. د – پست مالي: خدمات پستي مبتني بر نقل و انتقال و مديريت وجوه بر اساس موافقتنامه سرويس هاي پرداخت پستي پيش بيني شده در احكام اتحاديه جهاني پست با تصويب كميسيون و در چهارچوب مقررات بانك مركزي جمهوري اسلامي ايران است.