در اين قانون اصطلاحات بهكار رفته در معاني مشروح زير بهكار برده ميشود: الف ـ بازيافت انرژي: بهرهگيري از انرژيهاي اتلافي در سامانههاي مصرفكننده انرژي، بهطوري كه باعث افزايش بازدهي كلي انرژي گردد. ب ـ برچسب مصرف انرژي: صفحه حاوي اطلاعات مربوط به معيارها و مشخصات فني از قبيل مقدار مصرف و يا بازده انرژي در هر كالاي انرژيبر و مقايسه آن با معيارهاي مصوب است كه قابل نصب بر روي كالاها باشد. پ ـ تجهيزات مصرف كننده انرژي: وسايل، ماشينآلات و كالاهاي مصرفكننده حاملهاي انرژي يا تبديلكننده انرژي كه در بخشهاي مختلف اعم از صنعت، كشاورزي، تجاري، خانگي، حمل و نقل عمومي و نظاير آنها استفاده ميشود. ت ـ توربينهاي انبساطي: تجهيزاتي است كه بهجاي فشارشكن نصب ميشود و از انرژي حاصل از تفاوت فشار گاز طبيعي شبكههاي گازرساني استفاده و آن را تبديل به برق ميكند. ث ـ توليد همزمان برق و حرارت: فناوري ويژهاي كه در آن تلفات حرارتي ناشي از تبديل سوخت به انرژي مكانيكي يا الكتريكي، بازيافت شده و به مصرف حرارتي مراكز صنعتي، تجاري، مسكوني، كشاورزي و عمومي ميرسد و در اثر آن بازدهي كل سامانه به مقدار قابل ملاحظهاي افزايش مييابد. ج ـ توليد همزمان پراكنده برق و حرارت: روشي كه در آن باتوجه به توسعه مولدهاي مقياس كوچك، همزمان برق و حرارت در محل مصرف توليد ميشود و بدون نياز به انتقال، حرارت توليد شده به مصرف ميرسد. چ ـ حاملهاي انرژي: مواد و عناصر طبيعي اعم از فسيلي و غيرفسيلي يا فرآوردههاي آنها مانند نفتخام، فرآوردههاي نفتي، گازطبيعي، زغالسنگ و منابع تجديد شونده انرژي كه قابليت انرژيزايي دارند و ميتوان با انجام عمليات خاصي، از انرژي نهفته در آنها به صورتهاي مختلف استفاده نمود. ح ـ حمل و نقل تركيبي: اتصال سامانههاي مختلف جابهجايي مسافر و حمل كالا به نحوي كه شيوه حمل و نقل به صورت بهينه تغيير يابد. خ ـ حمل و نقل هوشمند: فناوريهاي پيشرفته الكترونيكي، مخابراتي و اطلاعاتي در وسايل نقليه و زيرساختهاي حمل و نقل كه بهكارگيري آنها موجب افزايش ايمني، بهرهوري، تسهيل در رفت و آمد و كاهش تراكم ترافيكي ميگردد. د ـ ساختمان سبز: به ساختماني اطلاق ميشود كه ضوابط خاص مكانيابي، طراحي سامانههاي ساخت، اجراء، نگهداري، بهرهبرداري و بازيافت در آن بهمنظور آسيبرساني هرچه كمتر به طبيعت و تعامل با محيط پيراموني رعايت ميشود. ذ ـ ساختمان و واحد صنعتي هدف: ساختمان و واحدي صنعتي كه مشمول مقررات مديريت انرژي است. ر ـ سامانه مصرف كننده انرژي: مجموعهاي از تجهيزات و فرآيندهاي توليدي، خدماتي، صنعتي و مانند آن است كه در آن انرژي، مصرف، تبديل و يا منتقل ميشود. ز ـ سوخت: موادي كه قابليت احتراق دارند؛ مانند نفت خام، فرآوردههاي نفتي و گاز طبيعي، زغالسنگ و زغال چوب. سوخت هستهاي مشمول اين تعريف نيست. ژ ـ شركت بازرسي فني انرژي: شركتي از نوع خدمات مهندسي و تأييد صلاحيت شده كه موظف به بررسي و اندازهگيري معيار مصرف انرژي در واحدهاي صنعتي و تطبيق آن با معيارهاي تعيين شده در استانداردهاي مربوطه است. س ـ شركت خدمات انرژي: شركتي از نوع خدماتي و مهندسي است كه در كليه بخشهاي مصرفكننده انرژي، پروژههاي مرتبط با بهبود كارآيي انرژي را طراحي، اجراء و تأمين مالي ميكند. اين شركت با تضمين حصول سطح مشخصي از كارآيي انرژي، تمام مخاطرات پروژه را بر عهده ميگيرد و هزينه و سود خود را از محل صرفهجويي انرژي تأمين ميكند. ش ـ شناسنامه صرفهجويي انرژي: فرم گزارشي از ميزان و نحوه صرفهجويي انرژي واحدها و سامانهها و فرآيندهاي يك واحد صنعتي است كه موارد و اقلام آن طبق بخشنامهها و آييننامهها مشخص خواهد شد. ص ـ ضوابط برتر مديريت مصرف انرژي: مجموعه مشخصات فني مربوط به مصرف انرژي است كه در برگيرنده كيفيتي بالاتر نسبت به استاندارد و متضمن مصرف كمتر نسبت به حد تعيين شده براي اعمال تشويقهاي ويژه در معيارها و مشخصات فني مصرف انرژي بر طبق آييننامههاي مربوط به ضوابط قانوني استاندارد مصرف انرژي باشد. ض ـ فرآيند مصرفكننده انرژي: مجموعه عملياتي است كه به توليد يا تبديل يك كالا و يا ارائه خدمات مشخصي منجر و طي اين عمليات، حاملهاي انرژي مصرف گردد. ط ـ قيمت غيريارانهاي برق: قيمتي كه هر ساله توسط هيأت وزيران تعيين ميشود. ظ ـ قيمت غيريارانهاي فرآوردههاي نفتي: قيمتي معادل بهاي عرضه فرآوردههاي نفتي در خليج فارس است. ع ـ قيمت غيريارانهاي گاز: قيمتي معادل بهاي پايه صادراتي گاز است. غ ـ كاربران انرژي: كليه اشخاص حقيقي و حقوقي بخشهاي دولتي و غيردولتي شامل توليدكنندگان، فروشندگان، مصرف كنندگان انرژي و تجهيزات و فرآيندهاي انرژيبر اعم از اينكه مصرفكننده يا توليدكننده مستقيم حاملهاي انرژي باشند و يا بر آن تأثير بگذارند. ف ـ گرمايش و سرمايش ناحيهاي: توزيع انرژي حرارتي و برودتي از يك منبع مركزي تبديل انرژي بهطوري كه نيازهاي گرمايشي و سرمايشي در يك ناحيه تأمين شود. ق ـ مديريت بار: مجموعه مطالعات و فعاليتهاي مهندسي و مديريتي كه منجر به كاهش مصرف انرژي در محدوده زماني اوج مصرف يا انتقال و توزيع آن به ساير ساعات يا فصول ميشود و منحني بار را هموار ميكند. ك ـ مصرف انرژي: كاربرد انرژي براي اينكه انرژي ثانويه يا محصول و خدمات توليد شود. گ ـ مصرف ويژه انرژي: ميزاني از انرژي است كه به ازاء يك واحد توليد و ارزش اقتصادي آن مصرف ميشود و اين واژه براي كل اقتصاد كشور، يك بخش و يا اجزاء آن به كار ميرود. ل ـ معيارها و مشخصات فني: استاندارد مصرف، بازده و مصرف ويژه انرژي و ساير ويژگيهاي فني در كليه تجهيزات، فرآيندها و سامانههاي انرژيبر كه به نحوي با مصرف انرژي مرتبط است. م ـ مميزي انرژي: مجموعه مطالعات و فعاليتهاي فني و اقتصادي كه منجر به شناخت و ارزيابي نحوه و ميزان و محل مصرف حاملهاي انرژي، تلفات انرژي و عوامل مؤثر در آن ميشود و موجب ارائه شيوه ارتقاء سطح بازدهي مصرف حاملهاي انرژي و روشهاي اعمال مديريت انرژي در كارخانهها، ماشينآلات، تجهيزات، فرآيندهاي صنعتي و ساختمانها ميگردد. ن ـ واحد مديريت انرژي: واحدي در مؤسسات صنعتي است كه مجموعه عملياتي شامل شناخت ميزان و نحوه مصرف حاملهاي انرژي، ثبت اطلاعات مربوط و تعيين و اجراي راهكارهاي لازم جهت كاربرد بهينه انرژي را برعهده دارد.
تبصره
قيمت غيريارانهاي برق، فرآوردههاي نفتي و گاز تابع افزايش و يا كاهش قيمتهاي موضوع بندهاي«ط»، «ظ» و«ع» اين ماده است.