تعريف واژه هاي به كار رفته در اين قانون به شرح زير است:
الف
ماده معدني (كاني): هر ماده يا تركيب طبيعي كه به صورت جامد يا گاز يا مايع و يا محلول در آب در اثر تحولات زمين شناسي به وجود آمده باشد.
ب
معدن: به محدوده اي اطلاق مي شود كه شامل ذخيره معدني است.
پ
منبع معدني: تمركز يا انباشت طبيعي يك يا چند ماده معدني در زير يا روي زمين و يا محلول در آب است.
ت
عمليات معدني: عبارت از اكتشاف، تجهيز، استخراج، كانه آرايي و فرآوري است.
ث
صنايع معدني: صنايعي كه بخشي از ماده اوليه آنها را مواد معدني تشكيل مي دهد.
ج
كانه (كانسنگ): مواد معدني يا كانيهاي موجود در كانسار كه داراي ارزش اقتصادي است.
چ
ذخيره معدني (كانسار): منبع معدني كه بهره برداري از آن سودآور و مقرون به صرفه است.
ح
ذخيره: ميـزان وزني يا حجمي كانه (كانسنگ) موجـود در ذخيره معدني (كانسار) است.
خ
اكتشاف: مجموعه عمليات و تجسس ارادي كه به منظور يافتن (كانسار) انجام مي گيرد و شامل عملياتي از جمله موارد زير است:
1
نمونه برداري و انجام آزمايش هاي كمّي وكيفي
2
بررسـيهاي زمين شناسي، سنـجش از راه دور، ژئوشيـميايي، ژئوفـيزيكي و امثال آن
3
حفاري روباز و زيرزميني
4
حفر گمانه و چاه پيمايي
5
تعيين شكل، كيفيت و كميت ذخيره معدني و تعيين نقشه هاي مربوط
د
استخراج: مجموعه عملياتي است كه به منظور جداكردن كانه (كانسنگ) از ذخيره معدني (كانسار) و انتقال آن به محل انباشت مواد انجام مي گيرد.
ذ
محل انباشت مواد: محلي خارج از كارگاههاي استخراج؛ تونلها و چاهها كه مواد استخراج شده در آنجا انباشته مي شود.
ر
كانه آرايي: كليه عمليات فيزيكي، شيميايي و يا فيزيكي ـ شيميايي كه به منظور جداكردن قسمتي از مواد باطله از كانه (كانسنگ) و يا تفكيك كانه ها (كانسنگها) از يكديگر انجام مي گيرد.
ز
فرآوري: عملياتي كه بر روي مواد خام معدني يا مواد كانه آرايي شده، انجام و موجب توليد مواد اوليه صنعتي مي شود.
ژ
مواد باطله: موادي كه در نتيجه استخراج يا كانه آرايي از كانه (كانسنگ) جدا مي شود.
س
خاك صنعتي: خاكي كه به دليل خواص فيزيكي و يا شيميايي ويژه مصارف صنعتي مختلف دارد.
ش
سنگ تزئيني: سنگهاي متبلور و غيرمتبلور رسوبي آذرين و دگرگوني از قبيل مرمر، شبه مرمر (مرمريت)، تراورتن، گرانيت و امثال آنها كه حاوي كانه (كانسنگ) قابل تفكيك در شرايط كنوني نيست و عمل آوري آنها نظير برش و صيقل، رايج و مقرون به صرفه است.
ص
سنگ لاشه ساختماني: سنگهاي مختلف موجود در طبيعت كه در شرايط كنوني حاوي كانه (كانسنگ) قابل تفكيك نبوده و عمل آوري آن رايج و معمول و يا مقرون به صرفه نباشد و بنا به تشخيص وزارت صنعت، معدن و تجارت، سنگ تزئيني نيست و در پي يا ديوار چيني ساختمانها، راهسازي و ديواره سازي و نظاير آن به كار مي رود.
ض
پروانه اكتشاف: مجوزي است كه براي انجام عمليات اكتشاف مواد معدني در محدوده مشخص از طرف وزارت صنعت، معدن و تجارت صادر مي شود.
ط
گواهي كشف: تأييديه اي كه توسط وزارت صنعت، معدن و تجارت، پس از اتمام عمليات اكتشافي و كشف ذخيره به نام دارنده پروانه اكتشاف صادر مي شود.
ظ
كاشف : به شخصي اطلاق مي شود كه گواهي كشف به نام وي صادر شده است.
ع
بهره برداري: مجموعه عملياتي كه به منظور استخراج و كانه آرايي و به دست آوردن مواد معدني قابل فروش انجام مي گيرد.
غ
پروانه بهره برداري: مجوزي كه توسط وزارت صنعت، معدن و تجارت براي بهره برداري از معادن در محدوده اي مشخص صادر مي گردد.
ف
بهره بردار: شخص حقيقي يا حقوقي كه داراي پروانه بهره برداري از وزارت صنعت، معدن و تجارت است.
ق
اجازه برداشت: مجوزي كه از طرف وزارت صنعت، معدن و تجارت براي تأمين مصالح ساختماني مورد نياز طرحهاي عمراني و برداشت واريزه ها، ذخاير محدود كشف شده و برداشت جزئي از يك ذخيره معدني و نيز عمليات آزمايشگاهي صادر مي شود. ك ـ معادن بلامعارض: معادني كه فاقد بهره بردار است يا واگذاري آن از نظر اين قانون منعي ندارد.
گ
حقوق دولتي: به سهم دولت كه ناشي از استخراج، بهره برداري و برداشت هر واحد از ماده يا مواد معدني است اطلاق مي شود.