كاربرد اصطلاحات در اين كنوانسيون: «تنوع زيستي» به معناي قابليت تمايز بين ارگانيسمهاي زنده از هر منبع كه شامل اكوسيستمهاي زميني، دريايي و ديگر اكوسيستمهاي آبزي، همچنينشامل تركيبات اكولوژي كه بخشي از اكوسيستمها را تشكيل ميدهند، ميباشد. اين مفهوم شامل تنوع در درون گونه ها، بين گونه ها و تنوع اكوسيستمهاميباشد. «منابع زيستي» مشتمل است بر منابع ژنتيكي، ارگانيسمها يا بخشهايي از آن جمعيتها يا هر بخش زيستي ديگر اكوسيستمها كه داراي استفاده ياارزش بالفعل يا بالقوه براي نوع بشر باشد. «بيوتكنولوژي» به معني هر كاربرد تكنولوژيكي است كه از سيستمهاي زيستي، ارگانيسمهاي زنده يا مشتقات آنها استفاده ميكند تا محصولات يا فرآيندهايي را براي استفاده هاي ويژه به وجود بياورد يا اصلاح كند. «كشور مبدأ منابع ژنتيكي» به معني كشوري است كه آن منابع ژنتيكي را به صورت منابع دروني در اختيار دارد. «كشور تأمينكننده منابع ژنتيكي» به معناي كشوري است كه منابع ژنتيكي را از منابع دروني خود، مشتمل بر گونه هاي وحشي يا اهلي، و نيز منابع بيروني، اعم از آن كه مبدا آن در آن كشور باشد يا خارج از آن، تأمين ميكند. «گونه اهلي يا اصلاح شده» به معني گونهاي است كه روند تكاملي آن تحت تأثير اقدامات انسآنها براي رفع نيازهايشان تغيير كرده است. «اكوسيستم» به معني مجموعه پويايي از گياه، حيوان و موجودات ذرهبيني و محيط پيرامون آنها است كه به عنوان يك واحد كاركردي بر يكديگر اثرميگذارند. «حفاظت بيروني» به معني حفاظت از اجزاي تشكيل دهنده تنوع زيستي خارج از محيط زندگي طبيعيشان ميباشد. «مواد ژنتيكي» به معني هر مادهاي است كه داراي منشأ گياهي، حيواني، ميكربي يا غير آن بوده و داراي واحدهايي با كاركرد توارثي باشد. «منابع ژنتيكي» به معني مواد ژنتيكي است كه از ارزش واقعي يا بالقوه برخوردار باشد. «زيستگاه» به معني مكان يا نوعي محل است كه يك ارگانيسم يا جمعيت به طور طبيعي در آن پديد مي آيد. «شرايط دروني» به معني شرايطي است كه منابع ژنتيكي در اكوسيستمها و زيستگاههاي طبيعي ميزيند، و در مورد گونه هاي اهلي يا اصلاح شده،منظور شرايطي است كه منابع ژنتيكي در محيطهايي كه خصوصيات ويژه خود را در آن توسعه بخشيدهاند، زيست ميكنند. «حفاظت دروني» به معني حفاظت از اكوسيستمها و زيستگاههاي طبيعي و نگهداري و احياي جمعيتهاي ماناي گونه ها در محيط طبيعيشان، و درمورد گونه هاي اهلي يا اصلاح شده، در محيطهايي است كه خصوصيات ويژه خود را در آن توسعه بخشيدهاند. «منطقه حفاظت شده» به معني يك منطقه تعريف شده جغرافيايي است كه براي حصول اهداف خاص حفاظت گونه ها تعيين، سازماندهي و ادارهميشود. «سازمان وحدت اقتصادي منطقهاي» به معني سازماني است كه دول مستقل يك منطقه معين تأسيس كرده و اعضاي آن در رابطه با موضوعات اين كنوانسيون اختياراتي را به آن تفويض كنند و مجاز باشد كه برابر آييننامه داخلي خود كنوانسيون را امضاء، تاييد، پذيرش يا تصويب كرده و يا به آنملحق شود. «استفاده پايدار» به معني استفاده از اجزاي تشكيل دهنده زيستي به اندازه و به گونهاي است كه در درازمدت باعث كاهش تنوع زيستي نشده و لذ اتوانايي آن را براي رفع نيازها و آمال نسلهاي كنوني و آينده حفظ نمايد. «تكنولوژي» شامل بيوتكنولوژي ميشود.
ماده 2
از قانون الحاق دولت جمهوري اسلامي ايران به كنوانسيون تنوع زيستي — مصوب 1375/03/06