حل و فصل اختلافها
۱
هرگونه اختلاف ناشي از تفسير يا اجراي اين تشريفات (پروتكل) بايد در اولين فرصت از طريق مذاكره، ميانجيگري، يا مصالحه، يا هر روش مسالمت آميز مورد قبول طرفهاي اختلاف بر طرف شود.
۲
در صورت عدم وجود راه حل ممكن طي زمان (۱۲) ماه پس از اعلام يكي از طرفهاي متعاهد به طرف ديگر مبني بر وجود اختلاف بين آنها، اختلاف بايد با درخواست يكي از طرفهاي اختلاف بر اساس رويه داوري مندرج در پيوست (۳)، حل و فصل گردد، مگر اينكه طرفهاي اختلاف نسبت به استفاده از يكي از روشهاي فهرست شده در بند (۱) ماده (۲۸۷) كنوانسيون مورخ ۱۹۸۲ (۱۳۶۱) سازمان ملل متحد در خصوص حقوق درياها توافق نمايند. طرفهاي اختلاف اعم از اينكه جزء كشورهاي عضو كنوانسيون مورخ۱۹۸۲ (۱۳۶۱) سازمان ملل متحد در خصوص حقوق درياها باشند يا نباشند، ميتوانند به همان ترتيب موافقت نمايند.
۳
چنانچه توافقي مبني بر بهكارگيري يكي از روشهاي فهرست شده در بند (۱) ماده (۲۸۷) كنوانسيون مورخ ۱۹۸۲ (۱۳۶۱) سازمان ملل متحد در خصوص حقوق درياها حاصل شود، مفاد بخش (۱۵) آن كنوانسيون كه به روش انتخابي مربوط ميشود، نيز ميتواند با اعمال تغييرات لازم اعمال گردد.
۴
دوره زماني (۱۲) ماهه موضوع بند (۲) در صورت رضايت طرفهاي مربوط ميتواند براي مدت (۱۲) ماه ديگر تمديد شود.
۵
با وجود بند (۲)، هر كشوري در هنگام ابراز رضايت خود مبني بر ملتزم شدن به اين تشريفات (پروتكل) ميتواند به دبيركل اطلاع دهد كه هر گاه آن كشور يكي از طرفهاي اختلاف در تفسير يا اجراي بند (۱) يا (۲) ماده (۳) باشد، رضايت آن كشور قبل از حل و فصل اختلاف از طريق روشهاي داوري پيشبيني شده در پيوست (۳) لازم خواهد بود.