به دولت جمهوري اسلامي ايران اجازه داده مي شود به معاهده ذخاير ژنتيكي گياهي براي غذا و كشاورزي مصوب 1380/8/12 هجري شمسي برابر با سوم نوامبر 2001 ميلادي سي و يكمين كنفرانس سازمان كشاورزي و خوارو بار جهاني سازمان ملل متحد در شهر رم مشتمل بر يك مقدمه و سي و پنج ماده و دو پيوست (به شرح پيوست) ملحق شود و اسناد مربوط را مبادله نمايد. وزارت جهاد كشاورزي به عنوان مرجع ملي اين معاهده تعيين مي شود.
تبصره
در اجراي بند (3) ماده (22) معاهده فوقالذكر، در مورد اختلافي كه طبق بند (1) يا (2) ماده (22) حل نشود، هر دو راه حل اختلاف زير با رعايت اصل يكصد و سي و نهم (139) قانون اساسي جمهوري اسلامي ايران به عنوان صلاحيت الزامي پذيرفته مي شود:
الف
داوري طبق تشريفات مندرج در بخش (1) پيوست (2) اين معاهده.
ب
ارجاع اختلاف به ديوان بينالمللي دادگستري. بسم الله الرحمن الرحيم معاهده بينالمللي منابع ژنتيكي گياهي براي غذا و كشاورزي (مصوب سوم نوامبر 2001 برابر 1380/8/12) مقدمه طرفهاي متعاهد؛ با اعتقاد به اين كه منابع ژنتيكي گياهي براي غذا و كشاورزي ماهيت خاصي دارند و خصوصيات و مسائل خاص آنها نيازمند راهكارهاي ويژه مي باشد؛ با نگراني از فرسايش مداوم اين منابع؛ با توجه به اين كه منابع ژنتيكي گياهي براي غذا و كشاورزي نگراني مشترك همه كشورها است و در همه كشورها به ميزان زيادي بستگي به منابع ژنتيكي گياهي براي غذا و كشاورزي دارد كه مبدأ آنها جاي ديگري است؛ با قبول اين كه حفاظت، اكتشاف، جمعآوري، شناسائي، ارزيابي و ثبت منابع ژنتيكي گياهي و براي غذا و كشاورزي در نيل به اهداف اعلاميه رم در مورد امنيت جهاني غذائي و برنامه اقدام اجلاس جهاني غذا و براي دستيابي به توسعه پايدار كشاورزي براي نسل حاضر و نسل آينده، امري حياتي است و اين كه توان كشورهاي در حال توسعه و كشورهاي با اقتصاد گذرا براي به عهده گرفتن اين چنين مسؤوليتهائي نيازمند تقويت فوري مي باشد؛ با توجه به اين كه «برنامه اقدام جهاني براي حفاظت و استفاده پايدار از منابع ژنتيكي گياهي براي غذا و كشاورزي» چارچوب مورد توافق بينالمللي براي اينگونه فعاليتهاست؛ همچنين با قبول اين كه منابع ژنتيكي گياهي براي غذا و كشاورزي، ماده اوليه و ضروري اصلاح گياهان زراعي از طريق انتخاب كشاورزان، اصلاح كلاسيك نباتات يا فناوري زيستي نوين مي باشد و در سازگاري با تغييرات غير قابل پيش بيني زيست محيطي و نيازهاي آتي بشر ضروري است؛ با تأييد اين كه نقش كشاورزان در گذشته، حال و آينده در تمام مناطق جهان بويژه در مراكز پيدايش و تنوع، در زمينه حفاظت، اصلاح و در دسترس قرار دادن اين منابع، اساس حقوق كشاورزان مي باشد؛ همچنين با تأكيد بر حقوق شناخته شده در اين معاهده براي حفظ، استفاده، تبادل و فروش بذر و ديگر مواد تكثير شونده توليد شده توسط كشاورزان و مشاركت در اتخاذ تصميم و تسهيم منصفانه و عادلانه منافع حاصل از بهرهبرداري از منابع ژنتيكي گياهي براي غذا و كشاورزي، اساس تحقق حقوق كشاورزان و نيز ارتقاء حقوق كشاورزان در سطح ملي و بينالمللي مي باشد؛ با تشخيص اين كه اين معاهده و ديگر موافقتنامههاي بينالمللي مربوط به اين معاهده، بايستي از نظر امنيت غذايي و كشاورزي پايدار مؤيد همديگر باشند، با قبول اين كه هيچ چيزي در اين معاهده نبايد به گونهاي تفسير شود كه به معني تغيير تعهدات و حقوق طرفهاي متعاهد به موجب ساير موافقتنامههاي بينالمللي باشد؛ با درك اين كه منظور از عبارت فوق اين نيست كه سلسله مراتبي بين اين معاهده و ديگر موافقتنامههاي بينالمللي ايجاد كند؛ با آگاهي از اين كه مسئله مديريت منابع ژنتيكي گياهي براي غذا و كشاورزي نقطه تلاقي كشاورزي، محيط زيست و تجارت مي باشد و با اعتقاد بر اين كه بايستي بين اين بخشها همافزايي وجود داشته باشد؛ با آگاهي از مسؤوليت خود در قبال نسل هاي گذشته و آينده براي حفاظت از تنوع جهاني منابع ژنتيكي گياهي براي غذا و كشاورزي؛ با تشخيص اين كه كشورها در اعمال حقوق حاكميتي خود بر منابع ژنتيكي گياهي خود براي غذا و كشاورزي ميتوانند به صورت متقابل از ايجاد نظام چند جانبه مؤثر براي دسترسي آسان به تعداد مشخص و توافق شدهاي از اين منابع و تسهيم منصفانه و عادلانه منافع حاصل از بهره برداري آنها منتفع گردند؛ با تمايل به انعقاد موافقتنامهاي بينالمللي به موجب ماده (14) اساسنامه فائو، در چارچوب سازمان خوار و بار و كشاورزي سازمان ملل متحد كه از اين پس فائو (FAO) ناميده مي شود. به شرح زير توافق نمودهاند: