حقوق كشاورزان 1 - طرفهاي متعاهد تصديق مي نمايند كه جوامع بومي و محلي و كشاورزان تمام مناطق دنيا بويژه در مراكز پيدايش و تنوع گياهان زراعي مشاركت فوقالعادهاي در خصوص حفاظت و توسعه منابع ژنتيكي گياهي كه اساس توليدات كشاورزي و غذائي در جهان را تشكيل مي دهند، داشته و خواهند داشت. 2 - طرفهاي متعاهد موافقت مي كنند كه مسؤوليت شناسائي حقوق كشاورزان در رابطه با منابع ژنتيكي گياهي براي غذا و كشاورزي، با دولتهاي متبوع آنهاست. هر طرف متعاهد بايد با توجه به نيازها و اولويتهاي خود و در صورت اقتضاء و با رعايت قوانين ملي خود براي صيانت و اشاعه حقوق كشاورزان اقداماتي از جمله موارد زير را به عمل آورند: (الف) - صيانت از دانش سنتي مربوط به منابع ژنتيكي گياهي براي غذا و كشاورزي؛ (ب) - حق مشاركت برابر در تسهيم منافع حاصل از بهره برداري از منابع ژنتيكي گياهي براي غذا و كشاورزي؛ و (ج) - حق مشاركت در تصميم گيري ها در سطح ملي در زمينه مواردي كه به حفاظت و استفاده پايدار از منابع ژنتيكي گياهي براي غذا و كشاورزي مربوط مي شود. 3 - هيچ چيزي در اين ماده نبايد به گونهاي تفسير شود كه حقوق كشاورزان را در نگهداري، استفاده، مبادله و فروش بذر يا مواد تكثير شونده برداشت شده از مزرعه كشاورز در چارچوب قوانين ملي و در جائي كه مصداق دارد محدود نمايد.
ماده 9
از قانون الحاق دولت جمهوري اسلامي ايران به معاهده بين المللي ذخاير ژنتيكي گياهي براي غذا و كشاورزي — مصوب 1384/04/05