حل و فصل اختلافات 1 - دولت هاي عضو تلاش خواهند نمود اختلافات ناشي از تفسير يا اجراي اين معاهده (كنوانسيون) را از طريق مذاكره حل و فصل نمايند. 2 - هرگونه اختلاف بين دو يا چند دولت عضو در رابطه با تفسير يا اجراي اين معاهده (كنوانسيون) كه از طريق مذاكره در مدت زمان معقولي نتواند حل و فصل شود، بنا به درخواست يكي از آن دولت هاي عضو به داوري ارجاع خواهد شد. چنانچه ظرف شش ماه پس از تاريخ درخواست ارجاع به داوري، دولت هاي عضو مزبور نتوانند در مورد ترتيب داوري به توافق برسند، هر يك از آن دولت هاي عضو مي تواند اختلاف را از طريق درخواستي طبق اساسنامه ديوان بين المللي دادگستري به ديوان مزبور ارجاع دهد. 3 - هر دولت عضو مي تواند به هنگام امضا، تنفيذ، پذيرش، تصويب يا الحاق به اين معاهده (كنوانسيون) اعلام كند كه خود را نسبت به بند (2) اين ماده متعهد نمي داند. ساير دولت هاي عضو نسبت به هر دولت عضوي كه چنين قيد تحديد تعهدي را لحاظ نموده باشد، متعهد به رعايت بند (2) اين ماده نخواهند بود. 4 - هر دولت عضوي كه طبق بند (3) اين ماده قيد تحديد تعهدي را لحاظ نموده باشد، در هر زمان مي تواند با ارسال اطلاعيه اي به دبيركل سازمان ملل متحد از قيد تحديد تعهد مزبور صرفنظر نمايد.
ماده 35
از قانون الحاق دولت جمهوري اسلامي ايران به معاهده (كنوانسيون) سازمان ملل متحد براي مبارزه با جرائم سازمان يافته فراملي — مصوب 1397/07/03