(اجراي اسناد پيشين( 1 - الف - از لحاظ روابط ميان كشورهاي عضو اتحاديه ويژه كه اين سند را تصويبكرده يا به آن ملحق شدهاند، اين سند از تاريخ لازمالاجراءشدن براي اين كشورها، جانشينموافقتنامه مادريد مورخ 1270 (1891) و ديگر متنهاي آن ميشود كه پيش از انعقاد اينسند وجود داشتند. ب - باوجود اين، هر كشور عضو اتحاديه ويژه كه اين سند را تصويب كرده يا به آن ملحق شده است، از لحاظ روابط خود با كشورهايي كه اين سند را تصويب نكرده يا به آنملحق نشدهاند ملتزم به متون پيشيني خواهد ماند كه طبق بند (4) ماده (12) سند نيسمورخ 25 خرداد 1336 (15 ژوئن 1957) آنها را قبلاً لغو نكرده است. 2 - كشورهاي خارج از اتحاديه ويژه كه طرف اين سند ميگردند، آن را از طريقاداره ملي هر كشور عضو اتحاديه ويژه كه طرف اين سند نيست، در مورد ثبتهاي بينالملليانجام شده در دفتر بينالمللي اعمال خواهند كرد، مشروط بر اينكه ثبتهاي مزبور در ارتباط با آن كشورها، الزامات اين سند را برآورده سازند. در مورد ثبتهاي بينالمللي انجام شده دردفتر بينالمللي از طريق ادارات ملي كشورهاي مذكور كه خارج از اتحاديه ويژه هستند وطرف اين سند ميشوند، كشورهاي مزبور اين امر را مورد شناسايي قرار ميدهند كه كشورپيش گفته عضو اتحاديه ويژه، ميتواند رعايت الزامات آخرين سندي را كه طرف آناست، درخواست كند.
ماده 16
از قانون الحاق دولت جمهوري اسلامي ايران به موافقتنامه مادريد راجع به ثبت بين المللي علائم وپروتكل مربوط به آن — مصوب 1382/05/28