اطلاعات عمومي، آگاهي و آموزش 1. هر عضو بايد در حد توان خود نسبت به تشويق و تسهيل موارد زير اقدام نمايد : جزء#*الف*- ارتقاء آگاهي سياستگذاران و تصميمگيران مرتبط با آلايندههاي آلي پايدار. جزء#*ب*- در اختيار عموم گذاشتن كليه اطلاعات موجود درخصوص آلايندههاي آلي پايدار با ملحوظ نمودن بند (5) از ماده (9). جزء#*ج*- تدوين و اجراي برنامههاي آموزشي و اطلاعرساني عمومي خصوصاً براي زنان، كودكان و طبقه كم سواد در مورد آلايندههاي آلي پايدار و همين طور شامل اثرات بهداشتي و محيط زيستي و جايگزينها؛ جزء#*د*) مشاركت عموم در رسيدگي به آلايندههاي آلي پايدار و اثرات بهداشتي و محيط زيستي آن و توصيه در چارهجوئي لازم و از جمله ايجاد موقعيتهايي براي تهيه دادهها در سطح ملي با توجه به اجراي اين كنوانسيون؛ جزء#*هـ*- تعليم كارگران، متخصصين علمي، مربيان و كادر فني و مديريتي. جزء#*و*- توسعه و مبادله موارد لازم براي آگاهي عمومي و آموزشي در سطح ملي و بينالمللي. جزء#*ز*- توسعه و واجراي برنامه هاي آموزشي و تعليماتي در سطوح ملي و بين المللي. 2. هر كشور عضو بايد در چارچوب توان خود اطمينان حاصل نمايد كه عموم مردم به اطلاعات عمومي موردنظر در بند (1) دسترسي داشته و اين اطلاعات را مرتباً به روز درآورد. 3. هر كشور عضو بايد در حد توان خود به تشويق استفادهكنندگان در صنعت و حرف مختلف پرداخته تا موجبات و تسهيلات لازم براي تأمين اطلاعات مورد اشاره بند (1) را در سطح ملي و به صورتي مناسب در سطوح زير منطقهاي و جهاني، فراهم آورد. 4. در تأمين اطلاعات درخصوص آلايندههاي آلي پايدار و جايگزين آنها اعضاء ميتوانند از برگههاي اطلاعات بهداشتي، گزارشات، رسانههاي گروهي و ديگر ابزار اطلاع رساني استفاده كرده و مراكز اطلاعاتي را در سطح ملي و منطقهاي ايجاد كنند. 5. هر كشور عضو بايد ملاحظاتي منسجم نسبت به توسعه ساختارهايي چون انتشار مواد آلاينده و ثبت حمل و نقل آنها داشته و نسبت به جمعآوري و انتشار اطلاعات درخصوص برآورد مقاديري كه در هر سال از مواد مندرج در ضميمههاي (الف)، (ب) يا (ج) انتشار يا در معرض تماس قرار گرفته، داشته باشد.
ماده 10
از قانون الحاق دولت جمهوري اسلامي ايران به كنوانسيون استكهلم درخصوص آلاينده هاي آلي پايدار — مصوب 1384/03/10