1 - اعضاءي اين پروتكل مي توانند به دنبال بروز يك سانحه دريايي و يا اعمال مرتبط با چنين سانحه اي كه به صورت منطقي مي توان انتظار داشت به پيامدهاي زيانبار عمده اي منجر شود، در صورت لزوم به منظور جلوگيري، كاهش يا رفع خطرات شديد و قريب الوقوع نسبت به خط ساحلي يا منافع مربوط خود ناشي از آلودگي يا تهديد به آلودگي به وسيله موادي غير از نفت، اقداماتي را در درياهاي آزاد به عمل آورند. 2 - «موادي غير از نفت» مورد اشاره در بند (1) عبارتند از:
الف
موادي كه در فهرست تعيين شده توسط يك نهاد صلاحيت دار برگزيده به وسيله سازمان نام برده شده اند كه فهرست مزبور به اين پروتكل پيوست خواهد شد. و
ب
ساير موادي كه احتمال ايجاد خطر براي سلامت انسان، آسيب رساندن به منابع زنده و حيات دريايي، صدمه زدن به تسهيلات رفاهي و يا ايجاد اختلال در ساير بهره برداري هاي مشروع از دريا را دارا مي باشد. 3 - هرگاه يك كشور عضو مداخله كننده در ارتباط با يكي از مواد مورد اشاره در جزو (ب) بند (2) فوق اقدامي را به عمل آورد. آن عضو موظف است ثابت نمايد كه آن ماده تحت شرايط موجود در زمان مداخله منطقاً مي توانسته خطر شديد و قريب الوقوعي ايجاد نمايد كه مشابه خطر ايجاد شده توسط هر يك از مواد ياد شده در فهرست مورد اشاره در جزو (الف) بند (2) فوق مي باشد.