1 - در مواردي كه مسووليت اداره امور سرزمين به عهده سازمان ملل متحد بوده يا مسووليت روابط بين المللي يك سرزمين به عهده هر كشور عضو اين كنوانسيون مي باشد، اشخاص ياد شده بايد در كمترين زمان ممكن با مقامات صلاحيت دار در آن سرزمين مشورت نموده يا با انجام اقدامات مناسب ديگر موجبات شمول اين كنوانسيون را نسبت به آن سرزمين فراهم نمايند و مي توانند در هر زماني به وسيله يك اطلاعيه كتبي به دبيركل سازمان اعلام نمايند كه حيطه شمول اين كنوانسيون نسبت به آن سرزمين نيز گسترش مي يابد. 2 - حيطه شمول اين كنوانسيون از تاريخ دريافت آن اطلاعيه و يا از هر تاريخ ديگري كه در آن اطلاعيه قيد شده، به سرزمين ياد شده در آن، گسترش مي يابد. 3 - سازمان ملل متحد يا هر عضوي كه به موجب بند (1) اين ماده اطلاعيه اي صادر نموده مي تواند در هر زمان، پس از تاريخي كه شمول كنوانسيون به يك سرزمين به ترتيب فوق گسترش يافته، از طريق اطلاعيه كتبي به دبيركل سازمان اعلام نمايد كه شمول اين كنوانسيون در مورد سرزمين ياد شده در اطلاعيه، متوقف مي شود. 4 - شمول اين كنوانسيون نسبت به هر سرزمين ياد شده در اطلاعيه يك سال يا مدت بيشتري كه در آن قيد شده، پس از تاريخ دريافت اطلاعيه توسط دبيركل سازمان، متوقف مي شود.
ماده 13
از قانون الحاق دولت جمهوري اسلامي ايران به كنوانسيون بين المللي مداخله در درياهاي آزاد در صورت بروز سوانح آلودگي نفتي و پروتكل مداخله در درياهاي آزاد در صورت بروز آلودگي غيرنفتي — مصوب 1375/11/07