تعيين خطر به هنگام تعيين اين كه آيا لاشه كشتي خطري ايجاد ميكند، معيارهاي زير بايد توسط دولت تحت تأثير در نظر گرفته شود :
الف
نوع، اندازه و ساختار لاشه كشتي؛
ب
عمق آب در منطقه؛
پ
ميزان جزر و مد و جريانات آب در منطقه؛
ت
مناطق دريايي فوق العاده حساس شناسايي شده و در صورت اقتضاء تعيين شده طبق دستورالعملهاي مصوب سازمان، يا در مواردي كه اقدامات اجباري خاص به موجب بند(6) ماده(211) كنوانسيون سازمان ملل متحد درباره حقوق درياها، مصوب 1982 ميلادي (برابر با1361) هجري شمسي تصويب شده است، منطقهاي كه به وضوح منطقه انحصاري اقتصادي تعريف شده است؛
ث
نزديك بودن مسيرهاي كشتيراني يا خطوط رفت و آمد ايجاد شده؛
ج
تراكم و تواتر رفت و آمد كشتيها؛
چ
نوع رفت و آمد؛
ح
چيستي و مقدار محموله لاشه كشتي، مقدار و انواع نفت (مانند نفت سوخت و روغن روانكننده) موجود در لاشه كشتي و به ويژه خسارت احتمالي در صورت رها شدن محموله يا سوخت در محيط زيست دريايي؛
خ
در معرض آسيب بودن تسهيلات بندري؛
د
شرايط هواشناختي و آب نگاشتي غالب؛
ذ
پستي و بلنديهاي زيرآبي در منطقه؛
ر
ارتفاع لاشه كشتي در زير يا بالاي سطح آب در پايينترين حد جزر و مد نجومي؛
ز
نيم رخهاي صوتي و مغناطيسي لاشه كشتي؛
ژ
نزديك بودن تأسيسات فراساحلي، خطوط لوله، كابلهاي مخابراتي و سازههاي مشابه؛ و
س
هرگونه شرايط ديگري كه ممكن است انتقال لاشه كشتي را ايجاب كند.