سيستمهاي ملي و منطقهاي براي آمادگي و مقابله
1
هر عضو بايد يك سيستم ملي جهت مقابله سريع و مؤثر با سوانح آلودگي نفتي ايجاد نمايد. اين سيستم حداقل بايد شامل موارد ذيل باشد: الف ـ تعيين موارد زير:
1
مقام يا مقامات ذيصلاح ملي با مسئوليت آمادگي و مقابله با آلودگي نفتي،
2
نقطه يا نقاط تماس عملياتي ملي كه مسئول دريافت و انتقال گزارشات آلودگي نفتي مندرج در ماده (4) باشد، و
3
مقامي كه مجاز باشد از طرف آن كشور، درخواست كمك نموده يا در مورد ارائه كمك درخواست شده تصميمگيري نمايد.
ب
طرح ملي مقابله با موارد پيشبيني نشده براي آمادگي و مقابله كه شامل روابط سازماني نهادهاي مختلف درگير (اعم از عمومي يا خصوصي) با مدنظر قرار دادن دستورالعملهاي تدوين شده توسط سازمان.
2
به علاوه، هر عضو در چارچوب توانائيهاي خود بطور انفرادي يا از طريق همكاري دوجانبه يا چند جانبه و در صورت اقتضاء، با همكاري صنايعنفت و كشتيراني، مقامات بندري و ساير مؤسسات مربوط، بايد موارد ذيل را ايجاد نمايد: الف ـ حداقل سطح تجهيزات از قبل مستقر شده جهت مقابله با ريزش نفت، متناسب با خطر احتمالي، و برنامههائي براي استفاده از آنها،
ب
برنامه تمرينات براي سازمانهاي مقابله با آلودگي نفتي و آموزش پرسنل مربوط،
ج
طرحهاي تفصيلي و قابليتهاي ارتباطي براي مقابله با يك سانحه آلودگي نفتي. چنين قابليتهايي بطور مداوم بايد قابل دسترسي باشند، و د ـ نظام و ترتيبي جهت هماهنگ كردن مقابله با يك سانحه آلودگي نفتي، در صورت اقتضاء با قابليتهاي بسيج منابع مورد لزوم،
3
هر عضو بايد تضمين نمايد كه اطلاعات جاري بطور مستقيم يا از طريق سازمان يا تشكيلات منطقهاي مربوط در رابطه با موارد ذيل به سازمان ارائهشده است: الف ـ موقعيت، دادههاي مخابراتي و در صورت عملي بودن، محدوده مسئوليت مقامات و مؤسسات ذكر شده در جزء (الف) بند (1)،
ب
اطلاعات مربوط به تجهيزات مقابله با آلودگي و نظر تخصصي در رشتههاي مربوط به مقابله با آلودگي نفتي و نجات دريايي كه در صورتدرخواست ساير كشورها ميتواند قابل دسترسي باشد،
ج
طرح ملي عضو براي مقابله با موارد پيشبيني نشده.