ماده 18 -
1
مسئوليت اثبات اينكه فقدان، خسارت يا تأخير در نتيجه يكي از عوامل مندرج در بند (2) ماده (17) حادث شده با حملكننده خواهد بود.
2
وقتي حمل كننده اثبات كند كه تحت اوضاع و احوال مربوط، فقدان يا خسارت ميتوانسته به يك يا چند مورد از مخاطرات خاص موضوع بند (4) ماده (17) نسبت داده شود فرض بر صحت ادعاي مدعي ميشود. در اين صورت خواهان حق خواهد داشت ثابت كند كه فقدان يا خسارت در حقيقتبه طور كلي يا به طور جزئي منتسب به يكي از اين مخاطرات نبوده است.
3
اين فرضيه در صورت كسري غيرعادي يا فقدان هر بسته برابر شرايط بيان شده در جزو (الف) بند (4) ماده (17) اعمال نخواهد شد.
4
در صورتي كه حمل كالا در وسيله نقليه مخصوصي كه براي حفاظت كالا از اثرات گرما، سرما، تغييرات حرارت يا رطوبت هوا مجهز شده انجام گيرد حملكننده نميتواند از مزاياي پيشبيني شده در جزو (د) بند (4) ماده (17) استفاده نمايد مگر اينكه ثابت كند كه تحت شرايط موجود تمام اقداماتلازم در مورد انتخاب، نگاهداري و استفاده از چنين تجهيزاتي از طرف او رعايت شده و هر دستور خاص صادر شده به او انجام شده است.
5
حملكننده نميتواند از مزاياي پيشبيني شده در جزو (و) بند(4) ماده (17) استفاده نمايد مگر اينكه ثابت كند كه تحت شرايط موجود تماماقداماتي كه به طور عادي بر عهده او بوده انجام شده و هر دستور خاص صادر شده به او رعايت شده است.