ماده 39 -
1
هيچ حملكنندهاي كه برابر مواد (37) و(38) دعوايي عليه او اقامه ميشود حق ندارد منكر اعتبار پرداختي توسط حملكنندهاي كه اقامه دعوي كردهاست شود، مشروط بر اينكه غرامت توسط مقام قضايي پس از دادن اخطار لازم به حملكننده اوليه درباره جريان دعوا و فراهم نمودن امكان ورود ويبه دعوا گرفته تعيين شده باشد.
2
حملكنندهاي كه به منظور گرفتن حق خود اقدام به اقامه دعوا ميكند ميتواند در دادگاه يا ديوان صلاحيتدار كشوري كه يكي از حملكنندگانمربوط در آن اقامت رسمي داشته يا مركز كار و يا نمايندگي يا شعبهاي كه اقدام به عقد قرارداد حمل كرده است در آن كشور قرار داشته باشد اقامه دعوانمايد. تمام حملكنندگان مربوط ممكن است خوانده همين دعوا قرار گيرند.
3
مقررات بندهاي (3) و(4) ماده (31) شامل احكامي خواهد بود كه در دعاوي موضوع مواد (37) و (38) صادر شده باشد.
4
مقررات ماده (32) شامل دعاوي بين حملكنندگان نيز خواهد بود. درهرصورت مهلت مرور زمان يا از تاريخ تصميم قضايي نهايي كه مبلغ غرامتقابل پرداخت را برابر مقررات اين كنوانسيون تعيين نموده و يا در صورتي كه چنين تصميم قضايي وجود نداشته باشد از تاريخ واقعي پرداخت غرامت،شروع به احتساب خواهد شد.