مشمولان اين قانون عبارتند از: 1 - زنان بيوه - بيوه به زناني اطلاق مي شود كه به عقد ازدواج (دائم يا منقطع) درآمده و سپس به يكي از دلايل طلاق، فوت شوهر، فسخ عقد، صدور حكم موت فرضي، بذل مدت و يا انقضاي مدت در نكاح منقطع، شوهر خود را از دست داده باشند. 2 - زنان پير و سالخورده - زنان بي سرپرست و مسني هستند كه قادر به تأمين معاش خود نباشند. 3 - ساير زنان و دختران بي سرپرست - به زنان و دختراني اطلاق مي شود كه بنا به عللي از قبيل: مفقودالاثر شدن يا از كارافتادگي سرپرست، بطور دائم يا موقت بدون سرپرست (نان آور) مي مانند. 4 - كودكان بي سرپرست - به كودكاني اطلاق مي شود كه بنا به هر علت و بطور دائم يا موقت، سرپرست خود را از دست داده باشند.
تبصره 1
پسران موضوع بند 4 اين ماده تا رسيدن به حداقل سن قانوني (مندرج در قانون كار) و دختران تا زماني كه ازدواج نمايند مشمول اين قانون باقي خواهند ماند مگر اينكه تحت سرپرستي قرار گيرند يا به نحوي تمكن مالي بيابند.
تبصره 2
پسراني كه ادامه تحصيل دهند به شرط وجود اعتبار تا پايان تحصيل مشمول مفاد اين قانون مي باشند.