در كليه موارد مذكور در اين قانون هرگاه مصدوم احتياج بكمك فوري داشته و راننده با وجود امكان رساندن مصدوم بمراكز درماني يا استمداد از مأموران انتظامي از اين كار خودداري كند و يا بمنظور فرار از تعقيب، محل حادثه را ترك و مصدوم را رها كند بر حسب نتيجه حاصل از صدمه وارد بحداكثر مجازاتهاي مقرر در مواد 1 تا 5 اين قانون محكوم خواهد شد. در صورت وجود كيفيات مخففه دادگاه نميتواند مجازات را به كمتر از حداقل مجازات مقرر در مواد مذكور تنزيل دهد و يا از مقررات قانون تعليق مجازات استفاده كند و هرگاه موضوع اتهام با مواد 3 و 4 اين قانون منطبق باشد با گذشت شاكي تعقيب يا اجراي حكم موقوف ميگردد. راننده در صورتي كه ميتواند براي انجام تكليف مذكور در اين ماده وسيله نقليه را از صحنه حادثه حركت دهد كه براي كمك رساندن به مصدوم توسل بطريق ديگر ممكن نباشد. در تمام موارد مذكور در اين قانون هر گاه راننده مصدوم را بنقاطي براي معالجه و استراحت برساند و يا مأمورين مربوطه را از واقعة آگاهكند و يا بهر نحوي موجبات معالجه و استراحت و تخفيف آلام مصدوم را فراهم كند دادگاه مقررات تخفيف را درباره او رعايت خواهد نمود.
ماده 8 (منسوخه 29ˏ11ˏ1353) منسوخ ۱۳۵۳/۱۱/۲۹
از قانون تشديد مجازات رانندگان — مصوب 1328/04/14