ماده 1 (منسوخه 02ˏ08ˏ1403) منسوخ ۱۴۰۳/۰۸/۰۲

اصلاحات{اصطلاحات} مندرج در اين قانون در معاني مشروح زير به‌كار مي‌رود: الف (منسوخه 02ˏ08ˏ1403) – بحران: شرايطي است كه در اثر حوادث، رخدادها و عملكردهاي طبيعي و انساني (به‌ جز موارد موضوعه در حوزه‌هاي امنيتي و اجتماعي) به‌ طور ناگهاني يا غير قابل كنترل به ‌وجود مي‌آيد و موجب ايجاد مشقت و سختي به يك مجموعه يا جامعه انساني مي‌گردد و برطرف كردن آن نياز به اقدامات اضطراري، فوري و فوق‌العاده دارد. ب (منسوخه 02ˏ08ˏ1403) – مديريت جامع بحران : فرآيند برنامه‌ ريزي، عملكرد و اقدامات اجرائي است كه توسط دستگاههاي دولتي، غيردولتي و عمومي پيرامون شناخت و كاهش سطح مخاطرات (مديريت خطرپذيري) و مديريت عمليات مقابله و بازسازي و بازتواني منطقه آسيب ‌ديده (مديريت بحران) صورت مي‌ پذيرد. در اين فرآيند با مشاهده پيش نشانگرها و تجزيه و تحليل آنها و منابع اطلاعاتي در دسترس تلاش مي ‌شود به‌ صورت يكپارچه، جامع و هماهنگ با استفاده از ابزارهاي موجود از بحرانها پيشگيري نموده يا در صورت بروز آنها با آمادگي لازم در جهت كاهش خسارات جاني و مالي به مقابله سريع پرداخته تا شرايط به وضعيت عادي بازگردد.