ماده 31
1
قضاتيكه مليت هر يك از طرفين دعوي را دارند حق خواهند داشت در رسيدگي بدعوائي كه در ديوان بينالمللي دادگستري مطرح است شركتنمايند.
2
اگر در ديوان مزبور يك قاضي از مليت يكي از اطراف دعوي باشد هر طرف ديگر ميتواند شخصي را بآنتخاب خود معين نمايد تا بعنوان قاضيشركت در محاكمه كند. اين شخص بايد حتيالامكان از ميان كساني انتخاب گردد كه بر طبق ماده 4 و5 معرفي شدهاند.
3
هر گاه در ميان قضات ديوان هيچكس از مليت اطراف دعوي وجود نداشته باشد هر يك از آنها ميتواند يكنفر قاضي بطريقي كه در فقره پيش مذكور است معين كند.
4
مفاد اين ماده در مورد ماده 26 و 29 نيز رعايت خواهد شد. در اين موارد رئيس ديوان از يك، و عندالاقتضاء از 2 نفر از اعضاء ديوان كه شعبه را تشكيل ميدهند تمنا خواهد كرد كه جاي خود را باعضائيكه مليت اطراف ذينفع را دارند واگذار كنند، و اگر در ميان اعضاء عضوي از مليت اطراف دعوي نباشد، و يا در صورت بودن آن عضو نتواند در محاكمه شركت كند، جاي خود را به قضاتي واگذار كنند كه اطراف دعوي مخصوصاً معين كردهاند.
5
هر گاه در يك محاكمه چندين طرف مشتركالمنفعه باشند تمام آنها از حيث اجراي مقررات فوق در حكم يك طرف خواهند بود. در صورت ترديدحكم ديوان قاطع است.
6
قضاتي كه بنحو مذكور فقره 2 و 3 و 4 اين ماده معين ميشوند بايد مقررات ماده 2 و فقره دوم از ماده 17 و همچنين مقررات ماده 20 و 24 ايناساسنامه درباره آنها رعايت گردد. قضات مزبور در پايه تساوي كامل با همقطاران خود شركت در رأي خواهند كرد.