اعضاء ملل متحد كه مسئوليت اداره كردن سرزمينهائي را دارا يا عهدهدار شدهاند كه اهالي آن جاها هنوز كاملاً خود را اداره نميكنند به اصلاولويت منافع اهالي اين سرزمينها اعتراف كرده و مساعدت در ترقي آنها را، در حد اعلاي امكان، و در حدود اصول صلح و امنيت بينالمللي مقرر دراين منشور، بعنوان يك مأموريت مقدس قبول و تعهد مينمايند و باين منظور متقبل ميشوند: الف - با احترام بخصوصيات فرهنگي اهالي سرزمينهاي مذكور ترقي سياسي و اقتصادي و اجتماعي و همچنين توسعه تعليمات آنها را تأمين و با آنها از روي نصفت رفتار و در مقابل تعديات از آنان حمايت كنند. ب - در حدوديكه با اوضاع خاص هر سرزمين و اهالي آن جا و با مدارج مختلف ترقي آن متناسب باشد استعداد آنها را براي اداره نمودن خود توسعهداده، و آمال سياسي آنها را رعايت كرده و در توسعه تدريجي مؤسسات سياسي آزاد آنها كمك نمايند. ج - صلح و امنيت عمومي را تحكيم كنند. د - اقداماتي را كه موجب ترقي ميشود طرف توجه قرار داده، و امور مربوطه باكتشافات و تحقيقات را تشويق، و بمنظور نيل حقيقي بمقاصداجتماعي و اقتصادي و علمي كه در اين ماده ذكر شده است، با يكديگر، و هنگامي كه موجبات آن فراهم گردد، با مؤسسات تخصصي بينالملليهمكاري نمايند. ه - اطلاعات آماري و غير آنرا كه جنبه فني داشته باشد و مربوط بوضعيت اقتصادي يا اجتماعي يا تعليمي سرزميني است كه هر يك مسئوليت آن رابعهده دارند به غير از سرزمين هائي كه مشمول فصل دوازدهم و سيزدهم ميباشد برئيس كل دبيرخانه بدهند مگر در مواردي كه افشاء آن اطلاعاتمنافي حفظ امنيت بوده و يا از نقطه نظر قوانين اساسي مانعي داشته باشد.