قراردادسازرایگانمشاورهٔ تصویریکسب‌وکارهاکتابخانهمجموعه قوانیننرم افزار اسکن مدارک
ورودشروع کنید
قراردادسازرایگانمشاورهٔ تصویریکسب‌وکارهاکتابخانهمجموعه قوانیننرم افزار اسکن مدارک
ورودشروع کنید
مجموعه قوانین›قانون تعاريف و ضوابط تقسيمات كشوري›ماده 2

ماده 2

از قانون تعاريف و ضوابط تقسيمات كشوري — مصوب 1362/04/15

روستا واحد مبداء تقسيمات كشوري است كه از لحاظ محيط زيستي (‌وضع طبيعي، اجتماعي، فرهنگي و اقتصادي) همگن بوده كه با ‌حوزه و قلمرو معين ثبتي يا عرفي مستقل كه حداقل تعداد 20 خانوار يا صد نفر اعم از متمركز يا پراكنده در آنجا سكونت داشته باشند و اكثريت ساكنان ‌دائمي آن بطور مستقيم يا غيرمستقيم به يكي از فعاليتهاي كشاورزي، دامداري، باغداري بطور اعم و صنايع روستائي و صيد و يا تركيبي از اين ‌فعاليتها اشتغال داشته باشند و در عرف بعنوان ده، آبادي، دهكده يا قريه ناميده ميشده است.

تبصره 1

مزرعه نقطه جغرافيائي و محلي است كشاورزي كه بنا به تعريف روستا نبوده و بدو شكل مستقل و تابع شناخته ميشود.

تبصره 2

مكان به نقطه ‌اي اطلاق ميشود كه بنا به تعريف روستا نبوده و بيشتر محل انجام فعاليتهاي غيركشاورزي (‌كارخانه، ايستگاه، كارگاه، ‌قهوه‌ خانه و نظائر آنها) است كه به دو شكل مستقل و تابع شناخته ميشود.

تبصره 3

مزرعه و مكان تابع در محدوده ثبتي يا عرفي روستاي متبوع خود بوده و بطور كلي از لحاظ نظام تقسيمات كشوري جزو آن محسوب ‌ميشود.

تبصره 4

مزرعه و مكان مستقل داراي محدوده ثبتي يا عرفي معين و مستقل بوده و از لحاظ نظامات اداري زير پوشش واحد تقسيماتي مربوطه‌ حسب مورد ميباشد.

→ ماده 1 ماده 3 ←
دیدن متن کامل قانون تعاريف و ضوابط تقسيمات كشوري
مشاورهٔ حقوقی با وکیل دادگستری
نماد اعتماد الکترونیکی دادکام
خدمات
مشاورهٔ تصویریقراردادسازکسب‌وکارها
کتابخانه
مجموعه قوانینمقالاتاخبار حقوقی
دادکام
حریم داده و حذف اسنادراستی‌آزمایی سند امضاشدهتماس با ما+989125959304ورود وکلا و همکاران
© ۱۴۰۵ دادکام دات کام · تمام حقوق محفوظ است · نسخهٔ ۰٫۹٫۹