شهر، محلي است با حدود قانوني كه در محدوده جغرافيائي بخش واقع شده و از نظر بافت ساختماني، اشتغال و ساير عوامل، داراي سيمائي با ويژگيهاي خاص خود بوده بطوريكه اكثريت ساكنان دائمي آن در مشاغل كسب، تجارت، صنعت، كشاورزي، خدمات و فعاليتهاي اداري اشتغال داشته و در زمينه خدمات شهري از خودكفائي نسبي برخوردار و كانون مبادلات اجتماعي، اقتصادي، فرهنگي و سياسي حوزه جذب و نفوذ پيرامون خود بوده و حداقل داراي ده هزار نفر جمعيت باشد.
تبصره 1 (منسوخه 10ˏ11ˏ1400)
تعيين محدوده شهري به پيشنهاد شوراي شهر و تصويب وزارتين كشور و راه و شهرسازي خواهد بود.
تبصره 2
محله، مجموعه ساختمانهاي مسكوني و خدماتي است كه از لحاظ بافت اجتماعي ساكنانش خود را اهل آن محل ميدانند و داراي محدوده معين است حدود محله هاي شهر تابع تقسيمات شهرداري خواهد بود.
تبصره 3
منطقه، در شهرهاي بزرگ از بهم پيوستن چند محله، منطقه شهري تشكيل ميشود.
تبصره 4
حوزه شهري، به كليه نقاطي اطلاق ميشود كه در داخل و خارج محدوده قانوني شهر قرار داشته و از حدود ثبتي و عرفي واحدي تبعيت كنند.
تبصره 5 (اصلاحي 04ˏ12ˏ1389)
روستاهاي مركز بخش با هر جمعيتي و روستاهاي واجد شرايط چنانچه داراي سه هزار و پانصد نفر جمعيت باشند شهر شناخته مي شوند.