هر گاه در اثر حفر و بهرهبرداري از چاه يا قنات جديدالاحداث در اراضي غير محياة آب منابع مجاور نقصان يابد و يا خشك شود، به يكي از طرق زير عمل ميشود: الف - در صورتيكه كاهش و يا خشك شدن منابع مجاور با كفشكني و يا حفر چاه ديگري جبران پذير باشد با توافق طرفين صاحبان چاه جديد بايد هزينه حفره چاه و يا كفشكني را به صاحبان منابع مجاور پرداخت نمايند. ب - در صورتي كه كاهش و يا خشكشدن منابع مجاور با حفر چاه و يا كفشكني جبرانپذير نباشد در اين صورت با توافق طرفين مقدار كاهش يافته آب منابع مجاور در قبال شركت در هزينه بهرهبرداري به تشخيص وزارت نيرو از چاه يا قنات جديد بايد تأمين شود. در صورت عدم توافق طرفين طبق بند ج اين ماده عمل ميشود. ج - در صورتيكه با تقليل ميزان بهرهبرداري از چاه يا قنات جديد مسئله تأثير سوء در منابع مجاور از بين برود در اينصورت ميزان بهرهبرداري چاه يا قنات جديد بايد تا حد از بين رفتن اثر سوء در منابع مجاور كاهش يابد. د - در مواردي كه چاه يا قنات جديد در اراضي محياه حفر و احداث شده باشد و آب منابع مقابل را جذب ننمايد، احكام بالا در مورد آن جاري نخواهد شد.
تبصره ۱
در كليه موارد بالا بدواً وزارت نيرو به موضوع رسيدگي و نظر خواهد داد. معترض ميتواند به دادگاه صالحه شكايت نمايد.
تبصره ۲
ميزان آب منابع مجاور با توجه به آمار و شواهد و قرائن و شرايط اقليمي توسط كارشناسان وزارتين نيرو و كشاورزي تعيين ميشود.
تبصره ۳
هر گاه به تشخيص هيئت سه نفري موضوع مواد ۱۹ و ۲۰ اين قانون مسلم شود كه خسارت موضوع اين ماده ناشي از اشتباه كارشناسان وزارت نيرو بوده خسارت وارده طبق ماده ۴۴ اين قانون بوسيله وزارت نيرو جبران خواهد شد.