قانون جذب نيروي انساني به نقاط محروم و دورافتاده و مناطق جنگي مصوب 1367,12,07 با اصلاحات و الحاقات بعدي
ماده 1
بمنظور جذب و نگهداري نيروي انساني به مستخدمين مشمول قانون استخدام كشوري و مقررات استخدامي شركتهاي دولتي كه در نقاط محروم و دورافتاده و مناطق جنگي انجام وظيفه ميكنند فوقالعاده بعنوان جذب و نگهداري قابل پرداخت است.
تبصره
آئيننامه اجرائي اين ماده حداكثر ظرف مدت 2 ماه به پيشنهاد سازمان امور اداري و استخدامي كشور تهيه و بتصويب هيأت وزيران خواهد رسيد.
ماده 2
مستخدمين مشمول ماده 1 علاوه بر مرخصي استحقاقي كه بر اساس مقررات مربوط به آنان تعلق ميگيرد به نسبت مدت خدمت در نقاط مزبور حق استفاده از يكماه مرخصي در ازاي هر سال خدمت با دريافت حقوق و فوقالعادههاي مربوط را خواهند داشت. استفاده از اين مرخصي نيز با موافقت دستگاه ذيربط امكانپذير است در صورتيكه مستخدم از تمام يا قسمتي از اين مرخصي استفاده ننمايد حقوق و فوقالعادههاي مربوط به آن درخاتمه هر سال تقويمي به وي پرداخت خواهد شد.
تبصره
مستخدميني كه در مشاغل آموزشي خدمت ميكنند به ازاء خدمت در يك سال تحصيلي بجاي استفاده از مرخصي موضوع ماده فوق ازحقوق و فوقالعادههاي مربوط استفاده مينمايند.
ماده 3
نقاط محروم و دورافتاده موضوع اين قانون نقاطي است كه بر اساس عناصر تقسيمات كشوري كه بنا به پيشنهاد مشترك سازمان امور اداري و استخدامي كشور، وزارت كشور و وزارت برنامه و بودجه با تصويب هيأت وزيران تعيين خواهد شد.
تبصره
تعيين مناطق جنگي موضوع اين قانون به پيشنهاد وزارتخانههاي سپاه، دفاع و كشور و تصويب شوراي عالي دفاع خواهد بود.
ماده 4
كسانيكه طبق قوانين موضوعه كشور موظف به انجام وظيفه در مناطق محروم دورافتاده و مناطق جنگي ميباشند از شمول اين قانون مستثني هستند. قانون فوق مشتمل بر چهار ماده و سه تبصره در جلسه علني روز يكشنبه مورخ هفتم اسفند ماه يكهزار و سيصد و شصت و هفت مجلس شوراي اسلامي تصويب و در تاريخ 17/12/1367 به تأييد شوراي نگهبان رسيده است. رئيس مجلس شوراي اسلامي - اكبر هاشمي