هرگاه متهم در مراجع كيفري موضوع اين قانون، ادعاي بي اعتبار بودن گواهينامه ثبت شاكي را مطرح كند، در صورت وجود قرائن و امارات قابل قبول وفق ماده (21) قانون آيين دادرسي كيفري، قرار اناطه صادر مي شود. در اين موارد، چنانچه بيم تأمين نشدن خسارات وارد شده بر شاكي وجود داشته باشد، دادگاه مي تواند از متهم، تأمين متناسب اخذ كند.
تبصره
در مورد اين ماده، چنانچه احراز شود كه مرتكب با طرح ادعاي واهي قصد اطاله دادرسي يا ايراد خسارات بيشتر به شاكي را دارد، در صورت محكوميت در مرجع كيفري، مجازات وي يك درجه تشديد مي شود.