اصطلاحات بهكاربرده شده در اين قانون داراي معاني زير ميباشند : الف - نشانه جغرافيائي نشانهاي است كه مبدأ كالائي را به قلمرو، منطقه يا ناحيهاي از كشور منتسب ميسازد، مشروط بر اين كه كيفيت و مرغوبيت، شهرت يا ساير خصوصيات كالا اساساً قابل انتساب به مبدأ جغرافيائي آن باشد. ب - كالا، يعني هرگونه محصول طبيعي و كشاورزي و يا فرآوردههاي آن يا صنايع دستي و يا توليدات صنعتي. ج - كنوانسيون پاريس، يعني مصوبه مورخ 1261 هجري شمسي (1883 ميلادي) اتحاديه عمومي بينالمللي معروف به پاريس براي حمايت از مالكيت صنعتي و تغييرات بعدي آن كه به تصويب جمهوري اسلامي ايران رسيده است.
د
توليدكننده يعني هر شخصي كه به توليد و فرآوري محصولات كشاورزي دامي و غذايي يا ساخت و توليد ابزار صنعتي و مصنوعات دستي اشتغال دارد يا از مواد طبيعي بهمنظور توليد بهره برداري ميكند يا در تجارت محصولات مذكور فعاليت ميكند.