مرجع رسيدگي كننده به گزارش اعم از بدوي يا تجديدنظر مكلف است ضمن اعلام نظر در خصوص استحقاق يا عدم استحقاق پاداش براي گزارشگر و در صورت استحقاق، بر اساس ميزان تأثير گزارش در كشف فساد، اعم از اينكه گزارشگر درخواست پاداش داده يا نداده باشد، نسبت به تعيين مبلغ پاداش تا دو درصد (2 %) ارزش ريالي موضوع پرونده اقدام نمايد.
تبصره 1
سقف پاداش قابل پرداخت در هر پرونده به شخص حقيقي و شخص حقوقي خصوصي به ترتيب يكصد ميليارد (100/000/000/000) ريال و دويست ميليارد (200/000/000/000) ريال است.
تبصره ۲
در صورت تعدد گزارشگران در يك گزارش يا گزارش هاي متعدد مربوط به يك رفتار، پاداش موضوع اين ماده با توجه به نقش و ميزان اثرگذاري آنها، به تشخيص مقام قضائي رسيدگي كننده ميان آنها تقسيم مي شود.
تبصره ۳
در صورتي كه حكم صادره قابل تجديدنظر يا فرجام خواهي باشد، گزارشگر نيز مجاز است نسبت به اصل استحقاق پاداش يا ميزان آن حسب مورد تجديدنظر يا فرجام خواهي كند.
تبصره ۴
در صورتي كه موضوع پرونده فاقد ارزش ريالي باشد، مقام قضائي با توجه به گستردگي فساد و ميزان تأثير گزارش در كشف آن، براي گزارشگر پاداشي از مبلغ بيست ميليون (20/000/000) تا شصت ميليون (60/000/000) ريال تعيين مي كند.
تبصره ۵
مؤلفه هاي مؤثر در تعيين پاداش در دستورالعملي كه ظرف سه ماه پس از لازم الاجرا شدن اين قانون به تصويب رئيس قوه قضائيه مي رسد، مشخص مي شود.