دادگاه ميتواند به تقاضاي هر يك از طرفين در صورتي كه صدور گواهي عدم امكان سازش مستند بسوء رفتار و قصور طرف ديگر باشد او را با توجه بوضع و سن طرفين و مدت زناشوئي بپرداخت مقرري ماهانه متناسبي در حق طرف ديگر محكوم نمايد مشروط باينكه عدم بضاعت متقاضي و استطاعت طرف ديگر محرز باشد. پرداخت مقرري مذكور در صورت ازدواج مجدد محكومله يا ايجاد درآمد كافي براي او كاهش درآمد يا عسرت محكوم عليه يا فوت محكومله بحكم همان دادگاه حسب مورد تقليل يافته يا قطع خواهد شد. در موردي كه گواهي عدم امكان سازش بجهات مندرج در بندهاي 5 و 6 ماده 8 صادر شده باشد مقرري ماهانه با رعايت شرايط مذكور به مريض يا مجنون نيز تعلق خواهد گرفت مشروط باينكه مرض يا جنون بعد از عقد ازدواج حادث شده باشد و در صورت اعاده سلامت بحكم دادگاه قطع خواهد شد.