در مورد ماده 2 هر گاه طرفين حكم يا حكم هاي خود را در ضمن معامله يا قرارداد معين نكرده باشند و در موقع بروز اختلاف يك طرفحكم خود را معين ننمايد طرف ديگر ميتواند حكم خود را معين كرده بوسيله اظهارنامه رسمي او را بطرف مقابل معرفي و از طرف مزبور تقاضانمايد كه حكم خود را معين و معرفي كند در اين صورت طرف مذكور مكلف است كه در ظرف ده روز از تاريخ ابلاغ اظهارنامه و با رعايت مدت مسافتحكم خود را معين و اعلام كندو هر گاه تا انقضاء مدت مذكور اقدام ننمود محكمه كه صلاحيت رسيدگي بموضوع اختلاف را دارد بتقاضايطرفي كه حكم خود را معين كرده است حكم طرف ديگر را معين خواهد نمود در صورتيكه نسبت باصل معامله يا قرارداد راجعه بحكميت بينطرفين اختلافي باشد محكمه قبلاً بان رسيدگي كرده پس از احراز مبادرت به تعيين حكم ممتنع مينمايد ولي مادام كه حكم معين از طرف محكمه بحكم طرف ابلاغ نشده است طرف ممتنع ميتواند حكم خود را معين و معرفي كند ترتيب فوق در موارد ذيل نيز رعايت خواهد شد: 1 - هر گاه بموجب قرارداد بين طرفين حل اختلاف بايد بحكم واحد رجوع شود و طرفين نخواهند يا نتوانند در انتخاب حكم مزبور تراضي كنند. 2 - در صورتيكه حكم يكي از طرفين فوت كند يا استعفا دهد و طرف مزبور نخواهد جانشين او را معين كند. 3 - در صورتي كه طرفين نخواهند يا نتوانند در انتخاب حكم ثالث تراضي نمايند محكمه صلاحيت دار براي تعيين حكم محكمهاي است كه صلاحيترسيدگي باصل دعوي را دارد.