در صورتي كه رئيس قوه قضائيه يا رئيس ديوان، آراء ديوان را واجد اشتباه بيّن شرعي يا قانوني تشخيص دهد، موضوع جهت بررسي به شعبه تشخيص ارجاع مي شود. شعبه مزبور در صورت وارد دانستن اشكال، اقدام به نقض رأي و صدور رأي مقتضي مي نمايد.
تبصره
آرائي كه به موجب اين ماده صادر شده بجز موردي كه خلاف بين شرع است، قابل رسيدگي مجدد نمي باشد.