صلاحيت هاي دادگاه صلح به شرح زير است: ۱ - دعاوي مالي تا نصاب يك ميليارد (۱.۰۰۰.۰۰۰.۰۰۰) ريال
تبصره
رئيس قوه قضائيه مي تواند نصاب مذكور در اين بند را هر سه سال يك بار با رعايت تناسب تغيير شاخص سالانه كه از سوي بانك مركزي جمهوري اسلامي ايران اعلام مي شود، تعديل كند. ۲ - دعاوي حقوقي تصرف عدواني، مزاحمت و ممانعت از حق 3 - دعاوي راجع به جهيزيه، مهريه و نفقه تا نصاب مقرر در بند (1) اين ماده در صورتي كه مشمول ماده (29) قانون حمايت خانواده مصوب 1391/12/1 نباشد. ۴ - دعاوي و درخواست هاي مربوط به تخليه عين مستأجره و تعديل اجاره بها بجز دعاوي مربوط به سرقفلي و حق كسب يا پيشه يا تجارت 5 - اعسار از پرداخت محكومٌ به در صورتي كه دادگاه صلح نسبت به اصل دعوا رسيدگي كرده باشد. ۶ - حصر ورثه، تحرير تركه، مهر و موم و رفع آن ۷ - تأمين دليل 8 - تقاضاي سازش موضوع ماده (186) قانون آيين دادرسي دادگاههاي عمومي و انقلاب (در امور مدني) مصوب 1379/1/21 ۹ - جنبه عمومي و خصوصي كليه جرائم غيرعمدي ناشي از كار يا تصادفات رانندگي ۱۰ - جرائم عمدي تعزيري مستوجب مجازات درجه هفت و هشت ۱۱ - دعاوي اصلاح شناسنامه، استرداد شناسنامه، اصلاح مشخصات مدرك تحصيلي (به استثناي مواردي كه در صلاحيت ديوان عدالت اداري است)، الزام به اخذ پايان كار، اثبات رشد، الزام به صدور شناسنامه، تصحيح و تغيير نام
تبصره ۱
به كليه جرائم مذكور در اين ماده مستقيماً و بدون نياز به كيفرخواست در دادگاه صلح رسيدگي مي شود.
تبصره 2
دادگاه صلح با حضور رئيس يا دادرس علي البدل رسميت مي يابد. دادگاه صلح با رضايت طرفين، پرونده را براي حصول سازش به عضو يا اعضاي شورا كه در دادگاه مستقر مي باشند يا شعبه شورا يا ميانجي گري ارجاع مي دهد. چنانچه حداكثر ظرف دو ماه موضوع منتهي به سازش شود، مراتب صورتجلسه و جهت اتخاذ تصميم به قاضي دادگاه صلح اعلام مي شود تا طبق مقررات اقدام كند. در صورت عدم حصول سازش، قاضي دادگاه صلح مطابق قانون، به موضوع رسيدگي كرده و مبادرت به صدور رأي مي نمايد.
تبصره ۳
دادگاه صلح مي تواند در ساعات غيراداري و يا در روزهاي تعطيل نيز به دعاوي رسيدگي نمايد و استقرار آن در محل شورا بلامانع است.
تبصره ۴
در صورت حدوث اختلاف بين دادگاههاي صلح و همچنين ساير مراجع قضائي و غيرقضائي به ترتيب زير اقدام مي شود: الف - در مورد دادگاههاي صلح واقع در حوزه هاي قضائي شهرستان هاي يك استان و نيز اختلاف بين دادگاه صلح با دادسراها يا دادگاههاي حقوقي يا كيفري يا بخش حوزه قضائي يك استان، حل اختلاف با دادگاه تجديد نظر آن استان است. ب - در مورد دادگاههاي صلح واقع در حوزه هاي قضائي دو استان و نيز اختلاف بين دادگاه صلح و دادسراها يا دادگاههاي حقوقي يا كيفري يا بخش حوزه قضائي دو استان، حل اختلاف با شعبه اول دادگاه تجديد نظر استاني است كه مرجع قضائي آن استان آخرين قرار عدم صلاحيت را صادر نموده است. پ - در مواردي كه دادگاه صلح به صلاحيت مراجع غيرقضائي، از خود نفي صلاحيت كند، پرونده براي تعيين صلاحيت به دادگاه تجديد نظر استان ارسال مي شود، تشخيص آن مرجع لازم الاتباع است.
تبصره ۵
آراي دادگاه صلح، قطعي است مگر در موارد زير كه قابل تجديد نظرخواهي در دادگاه تجديد نظر استان است: الف - دعاوي موضوع بند (۱) اين ماده در صورتي كه خواسته بيشتر از نصف نصاب مذكور در آن بند باشد. ب - موارد موضوع بند (۹) اين ماده نسبت به ديه يا ارش، در صورتي كه ميزان يا جمع آنها بيش از يك دهم ديه كامل يا معادل آن باشد. پ - موارد مذكور در بندهاي (۲)، (۳) و (۴) اين ماده؛ ت - موارد موضوع بند (۵) اين ماده مشروط به اينكه اصل دعوا قابل اعتراض باشد. ث - جنبه عمومي جرائم غيرعمدي موضوع بند (۹) در صورتي كه مجازات قانوني آن درجه شش يا بيشتر باشد. ج - جرائم عمدي تعزيري كه مجازات قانوني آنها حبس درجه هفت باشد.