مسؤوليت شركت راه آهن استفاده كننده 1 -22 – شركت راه آهني كه از واگن استفاده مي كند، مسؤول هر گونه مفقودي يا خسارت وارده به واگن يا تجهيزات آن در قبال نگهدارنده خواهد بود، مگر اين كه مگر اين كه ثابت شود كه خسارت از جانب وي نبوده است. 2 -22 – شركت راه آهني مسؤوليتي نخواهد داشت، چنانچه يكي از موارد زير ثابت شود: - شرايطي كه شركت راه آهني قادر به اجتناب از آنها نبوده است و شرايطي كه قابل جلوگيري نمي باشد. - خطاي شخص ثالث - تعمير و نگهداري ناكافي توسط نگهدارنده وقتي كه شركت راه آهني بتواند ثابت كند كه واگن كاملاً استفاده و بازرسي شده است. - خطاي نگهدارنده چنانچه شركت راه آهني تا حدودي مسؤول تشخيص داده شود، خسارت برعهده طرفين مسؤول و به نسبت سهم ايشان از مسؤوليت خواهد بود. نگهدارنده نمي تواند وجود عيب ذاتي واگن خود را به عنوان مدركي دال بر عدم مقصر بودن خود برشمرد. 3 -22 – شركت راه آهني در موارد ذيل مسؤول نخواهد بود: - گم شدن يا خسارت وارد بر تجهيزات جدا شدني كه در طرفين واگن فهرست نشده است. - گم شدن و خسارت به تجهيزات جدا شدني (شلنگهاي تغذيه، ابزار و غيره) مشروط بر اين كه نتوان ثابت كرد كه ايراد دارند و خراب هستند.
4
22 – به منظور تسهيل رسيدگي به خسارت و همچنين در نظر گرفتن استهلاك طبيعي واگن، كيفيت تعمير و نگهداري و استفاده آن توسط اشخاص ثالث، فهرست خسارت در ضميمه (12) به ترتيب زير به كار خواهد رفت: - خسارتي كه براي نگهدارنده تعيين شده است، بايد توسط نگهدارنده تقبل شود؛ علاوه بر اين نگهدارنده بايد براي خسارت بيشتر از هفتصد و پنجاه يورو به شركت راه آهني متوسل شود، چنانچه بتواند ادامه ي مبني بر مقصر بودن شركت راه آهني مزبور بياورد. - خسارت محوله به شركت راه آهني تا سقف حداكثر هفتصد و پنجاه يورو بر عهده شركت راه آهني استفاده كننده خواهد بود. - در خصوص خسارت محوله به شركت راه آهني بيشتر از هفتصد و پنجاه يورو مطابق با مفاد بند (1 -22) عمل خواهد شد.